1.
Ik heb in totaal wel een vijftal blogs. Ik kan het exacte getal zelfs niet bijhouden, omdat het de laatste tijd de “policy” is van een aanbieder van blogspace om – als je iemand via een bepaalde blog wil bereiken – je meteen ook een blog aan te bieden. In het begin probeerde ik die blogs ook up to date te houden, maar dat is uiteraard niet te doen.
Laat ik dus vooreerst even heel duidelijk stellen dat dit mijn “officiële” blog is, als ik dat stadhuiswoord hier mag gebruiken. De andere ga ik niet vernietigen, maar worden niet meer opgevolgd. Dat geldt ook voor de blog waarmee het allemaal is begonnen, namelijk die op Skynet, en die ook nu nog mijn populairste blog is.
Dat verklaart waarom er hier, op WordPress, een aantal reacties staan van mensen die eigenlijk op mijn skynetblog hebben gereageerd. Aangezien ik die reacties dan zelf heb moeten verplaatsen, komt daar automatisch mijn avatar bij. Ik kan daar ook niets aan doen. Mensen die zich daaraan ergeren, worden verzocht hun eigen reactie nogmaals eigenhandig in te tikken en dan verwijder ik wel de eerste reactie.
Met dank voor uw begrip.
2.
Trouwe lezers hebben al gemerkt dat ik sedert eind 2007 mijn best doe om met mijn blog in te spelen op de actualiteit. En die actualiteit wordt vaak bepaald door het televisieaanbod.
In de praktijk betekende dit dat de inleiding tot een bepaald stuk geregeld werd aangepast, terwijl het “corpus” (meestal verborgen achter “lees verder”) gelijk bleef.
Een nadeel was echter dat het betreffende stuk een tijdje niet meer beschikbaar was op mijn blog, tot het er door “de actualiteit” weer werd opgezet.
Daarom zal ik in de toekomst op een andere manier te werk gaan: het eigenlijke stuk zal altijd beschikbaar blijven, maar een tweede versie kan even verdwijnen en op die manier dan toch nog inspelen op de actualiteit.
Dat betekent natuurlijk ook dat na verloop van tijd er van elk stuk (of toch bijna) twee versies op mijn blog zullen staan. De regel is dus echter heel eenvoudig: de inleiding kan verschillen, maar het corpus blijft grotendeels gelijk. (Ik moet wel toegeven dat ook in dat corpus aanpassingen kunnen gebeuren en dat die dan slechts in één van de twee teksten voorkomen. Dat komt omdat ik bij de oorspronkelijke tekst meestal ook veel aandacht heb besteed aan verwijzingen naar andere artikels, via links dus. Opdat deze niet zouden wegvallen, laat ik meestal één tekst ongewijzigd, terwijl de andere, waarin geen of bijna geen links voorkomen, voortdurend kan worden aangepast.)
Ik hoop daarmee iedereen tevreden te kunnen stellen.
3.
Dat “inspelen op de actualiteit” kan, als het bijvoorbeeld verjaardagen betreft, heel ver gaan. Jaren op voorhand kan het verschijnen van een artikel reeds worden geprogrammeerd. En dat doe ik dan ook, enerzijds om het zeker niet te vergeten, anderzijds om nog een andere reden…
Mensen vragen me immers wel eens: waarom die blog?
Op diverse plaatsen heb ik reeds meerdere antwoorden gegeven op die vraag.
Opdat al die artikels niet “ongebruikt” in mijn computer zouden blijven zitten bijvoorbeeld.
Of om mijn eigen geheugen wat op te frissen, want steeds vaker blijkt dat ik me bepaalde dingen die ik heb meegemaakt of geschreven, niet eens meer kan herinneren.
En ook, ja ik zal het maar toegeven, opdat mijn teksten mij zouden overleven.
En vandaar dus dat ver in de toekomst programmeren. Als ik met andere woorden “kom te gaan”, dan zullen er allicht nog een tijdlang teksten van mij blijven verschijnen, alsof er niets aan de hand is. Voorwaar een aangename gedachte, vind ikzelf.
Maar dat heeft natuurlijk ook een keerzijde. Als je zo lang op voorhand programmeert, moet je de actualiteit op de voet blijven volgen. Stel immers dat iemand overlijdt van wie je al een verjaardagsartikel hebt geprogrammeerd. Dat zou toch wel een zeer vervelende situatie zijn.
Voeg nu echter die twee zaken samen en dan vraag ik u nu al excuus voor de volgende mogelijkheid: namelijk dat ikzelf er niet meer ben om in te grijpen op die geprogrammeerde artikels en dat dan alsnog iemand van de “jarigen” ondertussen is overleden. Dan kunt u hier dus lezen waarom ik daar niets kon aan doen. En daarom sla ik al op voorhand mea culpa. ;-)
4.
Ik dacht dat het wel genoeg opviel, maar toch krijg ik soms opmerkingen van lezers die erop wijzen dat deze niet hebben gemerkt dat er ook een “zoekfunctie” op mijn blog staat. Deze staat rechts bovenaan, onder het item “wilsbeschikking”. Wel eerst even klikken zodat de woorden die er automatisch staan (“doorzoek blog archief” geloof ik) verdwijnen, anders zoek je deze woorden mee op en op die manier vind je natuurlijk nooit iets terug. Want verder werkt de zoekfunctie zoals eender welke zoekrobot op het net: zonder aanhalingstekens zoekt hij de losse woorden op, mét aanhalingstekens de uitdrukking zoals ze is aangegeven.