De voorgeschiedenis van de zesdagen situeert zich in Londen, maar dat waren geen zesdagen zoals wij dat zien. De allereerste keer betrof het b.v. een stunt van de Engelse kampioen van dat ogenblik, David Stanton, die een uitdaging lanceerde aan alle renners van de wereld. Volgens hem waren ze niet in staat hem te kloppen, zelfs als ze elkaar zouden aflossen. Het spreekt vanzelf dat dit uiteraard onmogelijk is, maar wat Stanton er niet bij vertelde was dat hij eigenlijk een weddenschap had aangegaan dat hij binnen zes dagen duizend Engelse mijlen zou afleggen. Dankzij zijn “uitdaging” (die hij uiteraard verloor) werd hij wel de hele tijd door de beste renners van de wereld gegangmaakt en won hij zijn weddenschap!
Buiten het feit dat de heer Stanton wel erg bij de pinken was, is vooral van belang dat het hier een wedstrijd over zes dagen betrof. Toen al werd er gezegd dat dit kwam omdat de geestelijkheid hem verbood op de Dag des Heren te fietsen!
Verder lezen ‘De geschiedenis van de zesdagen’
Archief voor de categorie 'wielrennen'
De geschiedenis van de zesdagen
De kans is reëel dat een of meerdere etappes van de Vuelta van volgend jaar hun beslag zullen krijgen op Baskisch grondgebied (op de foto Igor Anton van de Baskische ploeg Euskaltel). De Vuelta meed de streek 32 jaar aan een stuk als de pest, bevreesd als ze waren voor de terreurdreiging van de ETA. Het regionale parlement van Baskenland liet nu aan de organisatie weten dat ze niet meer bevreesd moeten zijn voor de veiligheid.
Verder lezen ‘Ronde van Spanje dan toch naar het Baskenland?’
Vandaag wordt José De Cauwer zestig jaar. Gisteren en eergisteren was hij nog eens co-commentator (bij Renaat Schotte) voor het wereldkampioenschap tijdrijden. Op een site als “Wielerarchieven” kan je ellenlange discussies lezen over wie nu de beste co-commentator is, maar meestal blijkt dat dan enkel uit te draaien op ieders persoonlijke voorkeur, sterkere argumenten worden meestal niet aangedragen. Wel, José De Cauwer draagt mijn voorkeur weg, zie. En nu mag iedereen op zijn kop gaan staan. Alleen wil ik nog even dit zeggen: werken met een renner als co-commentator is altijd te verkiezen boven de tandem Michel Wuyts-Karl Vannieuwkerke zoals we overmorgen voor het w.k. op de weg alweer zullen ondervinden. Afzonderlijk zijn beide heren goede wielercommentatoren, maar zet ze tesamen en het is van het goede teveel. Geef mij dan maar een echte wielrenner, ook al is het taalgebruik dan niet altijd comme il faut. Je valt dan tenminste niet in slaap van het gezeur…
Verder lezen ‘José De Cauwer, the kingmaker, wordt zestig’
Onder de vlag WielerSportCultuur stelde gewezen VRT-sportjournalist Louis De Pelsmaeker een fototentoonstelling samen over het fenomeen van de Flandrien in de wielersport. Tussen 3 en 24 oktober is ze te zien in het Wielermuseum in Roeselare.
De Pelsmaeker combineert de originele fotocollectie van Stephan Vanfleteren met wielergedichten van 25 Nederlandstalige auteurs. De collectie omvat 61 foto’s van Stephan Vanfleteren. De bekende topfotograaf belicht met zijn camera alle aspecten van het Vlaamse wielerleven en vereeuwigde de sterke, karakteristieke koppen van onze grootste wielericonen: Rik Van Steenbergen, Briek Schotte, Rik Van Looy, Eddy Merckx, Freddy Maertens, Herman Vanspringel, Roger De Vlaeminck, Johan Museeuw, Sven Nys, enzovoort.
Ook de wielerfans, die alles doen om hun verbondenheid met hun idool te tonen, komen in zijn picturale werk aan bod. Het decor voor de meeste foto’s zijn de overbekende plekjes in de Vlaamse Ardennen en langs het parcours van Parijs-Roubaix, waar de meest legendarische verhalen uit onze wielergeschiedenis zijn geschreven.
De foto’s worden aangevuld, ondersteund, bijgekleurd en – zo u wil – toegelicht met wielergedichten van o.a. Frans Babylon, Hugo Claus, Patrick Cornillie, Freek de Jonge, Rick De Leeuw, Marleen Desmet, Tom Lanoye, Patricia Lasoen, Hugo Matthysen, Peter Nijmeijer, Julien Vangansbeke, Bart Vanreusel, Willie Verhegghe, Dimitri Verhulst en Hans Warren. Het geheel levert een verrassende en boeiende expositie op, langs het parcours van onze WielerSportCultuur.
Het WIELERMUSEUM vindt men op het Polenplein 15, 8800 Roeselare, tel. 051 26 87 40, mail: wielermuseum@roeselare.be. Dagelijks open van 10 tot 17 uur. Gesloten op maandag, zon- en feestdagen.
Verder lezen ‘WielerSportCultuur in beeld en poëzie’
“Juli betekent voor mij: vakantie, ongebondenheid, zon, Tour de France, Frankrijk, cols beklimmen, pleisteren aan de Ventoux, lezen-voor-de-lol, (veel) fruit eten… En vooral ‘geniet(s)en’: genieten van het niets (moeten) doen! Juli 2009 was een penalty in de winkelhaak!”
Dat schrijft Luc De Ryck, burgemeester van Temse, in zijn veertiendaagse column “Rechtstreekse lijn met de burgemeester” in “De Nieuwe Omroeper”, het lokale weekblad van Temse. Ook de rest van de column kunt u hieronder vinden, inclusief een lofzang op “den Amerikaan”, waarmee ik het uiteraard niet eens ben. Maar ieder heeft recht op een eigen mening natuurlijk. Enjoy!
Verder lezen ‘Zàààààlig geniet(s)en in la douce France’
Wie zijn deze Mongolen?
O.K., Johan Museeuw mag dan zijn eigen renners niet kennen, maar lezers van deze blog toch wel, zeker? ;-)
Sport laat genoeg sporen na om historisch relevant te zijn. Zo ook en zeker het wielrennen. In tegenstelling tot andere moderne sportbeoefeningen die zich in de laatste decennia van de 19de eeuw verspreiden, identificeert de wielersport zich met een werktuig – de fiets. Zonder fiets is er geen wielersport. En de fiets is nu een van de voorwerpen waarop de beginnende en nieuwe mechanische industrieën zich toeleggen. Met diepgaande maatschappelijke gevolgen, zeker in twee wielerlanden bij uitstek: België en Italië.
In het boek “Koersend door een eeuw Italiaanse en Belgische geschiedenis: de Italo-Belgische connectie in en rond het wielerpeloton” wil Dries Vanysacker via de geschiedenis van de fiets en het wielrennen peilen naar de geschiedenis van Italië en België, maar ook naar de mentaliteit die bij de verschillende regio’s leeft. Daarnaast hebben de opeenvolgende politieke regimes en het sociaal-economische leven in beide landen alleszins hun invloed gehad op de wielersport. De bestudeerde periode omspant meer dan een eeuw en begint met de uitvinding van het technische wonder van de fiets. In het begin is het opzet van het boek dan ook niet heel duidelijk. De periode van de Flandriens is onlosmakelijk verbonden met Frankrijk en Vanysacker besteedt terecht daar ook veel aandacht aan, maar wat Italië betreft blijven we een beetje op onze honger.
Dat verbetert van zodra in Italië de fascisten aan de macht komen. Vanysacker besteedt eerst veel aandacht aan de historische context, maar ook de manier waarop het wielrennen hierin past komt zeer uitgebreid aan bod. Met een verlengstuk natuurlijk in de tweestrijd Coppi-Bartali.
De rest van de geschiedenis wordt dan weer op een drafje afgehandeld, zij het dat de beknoptheid de volledigheid niet in de weg staat. Komen dus allemaal aan bod, zowel Fiorenzo Magni als Pino Cerami, de prentjes van Panini en de doping van Pantani, de mijnramp van Marcinelle zowel als de overwinning van Sandra Kim op het Eurovisiesongfestival.
Dit boek richt zich in de eerste plaats tot historici, maar wielerliefhebbers, die ook oog hebben voor de maatschappelijke context achter de cijfertjes en de erelijsten, zullen zeker niet bedrogen uitkomen. Zelfs ‘appassionati’ van het zuiderse schiereiland tout court. Het feit dat dit boek is verschenen in de aanloop naar de honderdste verjaardag van de Giro d’Italia die op 13 mei 1909 het levenslicht zag en een centrale rol in dit verhaal bekleedt (de zogenaamde “roze draad”), heeft alles te maken met een perfecte historische timing. Het boek werd uitgegeven bij Acco, telt 184 blz. en kost 29,50 euro.
Eddy Merckx wordt 64
Vandaag is het precies 64 jaar geleden dat Eddy Merckx werd geboren…
Verder lezen ‘Eddy Merckx wordt 64′
Wielrennen is als discipline eigenlijk in Engeland ontstaan op het einde van de negentiende eeuw, zoals zowat àlle sporten trouwens. Toen er aan een fiets nog geen pedalen zaten (de tijd van de vélocipède van Ernest Michaux), “liepen” Engelse studenten reeds de eerste werelduurrecords. En de eerste wegwedstrijd had weliswaar plaats in Frankrijk (Parijs-Rouen), maar de winnaar was een Brit (James Moore). Twaalf uur na hem (hij had zelf “slechts” tien uur en veertig minuten nodig voor de afstand van 135km) kwam trouwens de enige vrouw binnen van zes deelneemsters op een totaal van 203 vertrekkers en alhoewel ze als pseudoniem (want vrouwen mochten niet aan sport doen) “Miss America” had opgegeven, was ze in werkelijkheid een Britse.
En wat te denken van de uitslag van de eerste (nog officieuze) Bordeaux-Parijs in 1891? De eerste vier plaatsen zijn daar voor vier van de vijf gestarte Engelsen, de eerste Fransman is pas vijfde op meer dan vijf en een half uur achter de winnaar George Pilkington Mills!
In diezelfde Bordeaux-Parijs, maar dan de editie 1896, heeft Groot-Brittannië nóg een primeur, zij het eerder een dubieuze: de Welshe renner Arthur Linton stierf immers twee weken na zijn deelname aan de gevolgen van de inname van een mengsel op basis van morfine, dat hem door zijn verzorger werd toegediend. Het eerste dopingslachtoffer, inderdaad!
Verder lezen ‘Jolly good fun for the upper class!’
Vrijdag 29 mei
9 u. Fietshappening ten voordele van Damiaanactie. Verzekerde deelname wieler- en andere vedetten, o.a. Eddy Merckx, Johan Museeuw, Fons De Wolf, Tom Steels, Tom Conincx, Jan Bogaert en Franky De Gendt
65 km (via Klein-Brabant + plaatselijke ronde profs)
Vertrek: Waesmeer
Inschrijvingsgeld: 10 euro (gaat volledig naar Damiaanactie)
12 u. Eddy Merckx overhandigt cheque aan Damiaanactie
14 u. Opening kermis, Markt
3de Rit Tempo Team Ronde van België
ca. 14.15 u. De renners rijden Temse binnen via de Kraakstraat (Steendorp)
plaatselijke omloop
15.30-16 u. Aankomst, Frank Van Dyckelaan (De Zaat)
19 u. De genodigden verzamelen aan weerszijden van de brug. De Temsese delegatie o.l.v. de burgemeester en het schepencollege wordt begeleid door de muziekmaatschappijen en reuzen van Temse
19.30 u. Officiële inhuldiging van en op de tweede brug door Vlaams minister-president Kris Peeters en de burgemeesters van Temse en Bornem
Verder lezen ‘Feestelijkheden openingsweekend tweede Scheldebrug te Temse’
