“Dams en Van Deun” op Radio 2

Het luisterspel is weer in, naar het schijnt. Alleszins start op 8 september op Radio 2 “Dams en Van Deun”, een spin-off van de televisieserie “Witse”. Of zeg maar: Witse zonder Witse. Hubert Damen besloot immers niet mee te spelen, zodat zijn adjudanten Rudi Dams (Marc Stroobants) en Romain Van Deun (Daan Hugaert) vrij spel krijgen, elke weekdag omstreeks kwart voor elf in “De Madammen”. De hele week wordt er een verhaal opgebouwd dat zijn ontknoping krijgt op vrijdag. Elke aflevering duurt zo’n vijf à zes minuten, zodat op een half uur alles moet verteld zijn. Een uitdaging voor scenarist Ludo Schats. Voor Daan Hugaert wordt het een verkennen van een nieuw medium, al meen ik me toch te herinneren dat ik Daan reeds vroeger in luisterspelen aan het werk heb gehoord…

“Coupling” revisited

Mea culpa, mea culpa, mea maxima culpa! Ik ben vorige week vergeten signaleren dat de Engelse serie “Coupling”, de beste sitcom ooit, wordt hernomen op Canvas. Als je daardoor de eerste aflevering hebt gemist: het spijt me ontzettend. Maar vergeet vanavond om 23.05 uur dan niet te kijken naar de tweede!

Robert Redford in “Legal Eagles”

Deze namiddag kunt u om tien vóór één op Vijf TV kijken naar “Legal Eagles”, een heerlijke combinatie van romantische komedie en thriller, met in de hoofdrollen Robert Redford en Debra Winger.

Right said Fred (or didn’t he?)

Ik heb gisteren dan toch maar naar “het Eurovisiesongfestival voor gevorderden”, zoals men de Elisabethwedstrijd voor zang op Klara noemde, gekeken. Om eerlijk te zijn, ik zou dat tóch gedaan hebben, hoor, maar het Oost-Europese cultuurimperialisme was me er nu zéker te veel aan. En wie won er de Elisabethwedstrijd? Een Hongaar! Maar hier speelde dat nationalistische element geen enkele rol en dus kan ik me daar zeker mee verzoenen. De hele top vier beantwoordde trouwens aan de verwachtingen (Szabolcs Brickner, Isabelle Druet, Bernadetta Grabias, Anna Kasyan). Nee, wat in de Elisabethwedstrijd voor zang dan weer teveel doorweegt, dat is het stemtype. De operahuizen zijn zo wanhopig op zoek naar goede tenoren dat ze deze overwaarderen. De winnaar was dus uiteraard een tenor (maar die verdiende het, zoals gezegd), maar ook de vijfde (Yury Haradzetski) was dat, terwijl die zonder enige twijfel het meest vervelende optreden had gegeven van allemaal. Dat vertaalde zich dan ook in boegeroep, al vind ik dit nu weer eerder passen op het “gewone” songfestival dan op dit voor “gevorderden”.
Over “gevorderden” gesproken: waar zat Fred Brouwers eigenlijk? Kurt Van Eeghem heeft een hele week zijn programma “Ludwig” op Klara overgenomen en Kurt gaf als reden op dat Fred tijdens de Elisabethwedstrijd in het P.S.K. “campeerde”. Nu ik heb geen tent gezien en zeker niet onze Fred, die nog altijd “too sexy for his shirt” is. Maar dat vond men bij Canvas blijkbaar niet, want het bataillon vrouwelijke presentatoren van Klara werd ingeschakeld, Thomas Van der Veken inkluis. Heb ik iets tegen die mensen? Zeker niet, maar ik vond het alleen zo jammer dat weer een pagina in mijn leven werd omgedraaid. Fred aan kant geschoven, zeg, ik ben er nog altijd niet goed van.
Na de bekendmaking van de zes laureaten ben ik dan toch maar overgeschakeld naar Belgrado, nog net op tijd om te zien dat Montenegro twaalf punten gaf aan Servië, dat Georgië voor Rusland, Oekraïne en Armenië stemde en Denemarken voor Zweden, Noorwegen en IJsland. Kom zeg, waarmee zijn we eigenlijk nog bezig? En natuurlijk won een Rus.

De televisieserie “Holocaust”

Het is nog niet dikwijls gebeurd dat de BRT-programmatoren zich op het scherm komen verantwoorden vooraleer met een nieuw feuilleton te starten. Daar er in de verschillende media reeds veel om te doen geweest was, zal dit dan wel een extra-factor geweest zijn om nog meer kijkers voor het BRT-scherm te vergaren voor de eerste aflevering van Holocaust (13/9/1978).
En daar zijn we gelukkig om. Het is duidelijk dat we over dit feuilleton niet enkel in termen van artisticiteit kunnen spreken. Zeker wij niet (hiermee bedoelde ik de redactie van “De Rode Vaan”, waar deze tekst voor het eerst is verschenen). Wij kunnen de BRT dan ook volledig bijtreden wanneer zij stelt dat zij het bij de uitzending nodig acht “aan te duiden dat zelfs in een beschaafde maatschappij steeds krachten sluimeren om te ontaarden in de barbaarsheid”.
Het probleem werd echter (uiteraard!) niet politiek gesteld. Ook niet in het feuilleton zelf (wat zou je willen: het is van Amerikaanse makelij). Zodat het niet duidelijk werd hoe en door wie die barbaarse krachten worden opgewekt.
De grootste inhoudelijke fout van het feuilleton is dan ook dat men de nazi’s als een bende imbecielen afschildert. De regisseur heeft er blijkbaar naar gestreefd dat de “nazistische” acteurs erg vlak acteren, toonloos en haast automatisch. De “joden” daarentegen moeten juist erg pathetisch, erg emotioneel acteren.
Dergelijke zwart-wit voorstelling is te prefereren boven de jongste trend om “begrip te tonen”, maar anderzijds doet ze dus zoals gezegd afbreuk aan de historische realiteit. Maar het is natuurlijk veel gemakkelijker, vrijblijvender, om de nazi’s als een soort wezens van een andere planeet voor te stellen, die geen enkele maatschappelijke voedingsbodem hebben…
Toch is het o.i. volkomen terecht de bevolking op deze “populaire” manier (het feuilleton ligt in de lijn van “Rich man, poor man” en “Roots” zelfs qua thematiek en uitwerking) met de bruine terreur te laten kennismaken. “Souvenirs de Justice” van Max Ophuls doet het veel beter maar zal wellicht niet één tiende van de kijkdichtheid van deze serie halen, dus…
Hopelijk komt in het debat de politieke achtergrond wat meer naar voren (en spitst men zich niet uitsluitend toe op het antisemitisme), zodat ook de naoorlogse mens niet zal kunnen zeggen: “Wir haben es nicht gewusst…”

Fawlty Towers revisited

Je gelooft het nooit, maar Canvas herneemt vanavond nogmaals “Fawlty Towers”. Dat moet stilaan het record van “F.C.De Kampioenen” op één gaan kloppen! Maar, toegegeven, “Fawlty Towers” is het beste van het beste, daar kunnen geen honderd “Kampioenen” tegenop!

Bart Peeters centrale gast op Nekka Nacht

Bart Peeters was de centrale gast zijn op Nekka Nacht, op 19 april jl. In “Het Nieuwsblad” legt hij uit dat hij “zijn maten en zijn helden” heeft uitgenodigd in het Sportpaleis. Zijn maten dat zijn uiteraard Hugo Matthysen, Ronny Mosuse en ook wel Axl Peleman. En als helden heeft hij Ramses Shaffy gevraagd (zou die nog in staat zijn om te komen?), Jan De Wilde en natuurlijk Raymond van het Groenewoud. Wie er niet bij was (ik dus o.a.), kan het vanavond toch nog meemaken op één om twintig voor negen.

De lichte voet van Paul Piedfort

Hebt ge nu ook die onnozele scène in “Aspe” gezien? Ik had me er vorige week al over geërgerd, maar alles gaat dan zo rap, ik wachtte op het vervolg om met een definitief oordeel uit te pakken. Maar ik blijf bij mijn mening! Het gaat uiteraard niet over de scène waarin Frank sterft in de armen van Guido (een regelrechte tearjerker), maar wel naar de aanloop ernaar. Hoe het zo ver is kunnen komen met andere woorden. En daar is scenarist Paul Piedfort (zou dat zijn echte naam zijn? Of is het een pseudoniem van Walter Grootaers of Jean-Marie Dedecker?) toch wel heel lichtvoetig overgegaan. De hele constructie met Frank als gemaskerde gijzelnemer en de échte gijzelnemer vermomd als gijzelaar was al van de pot gerukt, maar de dramatische afloop was helemààl om te gillen. Zo ként de politie de gijzelnemer. Niet enkel van naam, maar ze hebben ook een persoonsbeschrijving. En Tom Van Bauwel is verdomme niet enkel twee keer zo dik als Gunther Lesage, hij is ook nog eens twee koppen kleiner! Bovendien rijdt uiteindelijk de echte gijzelnemer alleen weg met de vluchtauto, zonder gijzelaars! Wat dacht de politie dan? Dat een gegijzelde ervandoor ging en dat de gijzelnemer zelf nog wat onhandig met een pistool stond te zwaaien? Komaan zeg, wat een onzin!

Hugo Van Laere is de man achter “Sara”

Ik kijk niet naar de “telenovela” Sara op VTM, dus ik dacht niet dat ik daar ooit iets zou over schrijven. Maar nu val ik achterover omwille van een groot interview in Het Nieuwsblad van 3/5/2008 met de grote man àchter “Sara” en dat blijkt niemand minder dan Hugo Van Laere te zijn. Nou breekt m’n klomp! De grote “theatervernieuwer” van destijds zegt nu (als grote titel): “Liever slechte kritiek en goede kijkcijfers dan andersom”. Nou ja, in de tijd toen hij o.m. door mij werd “neergesabeld”, zoals hijzelf zegt, waren niet enkel de kritieken maar ook de “kijkcijfers” ontzettend slecht…

Bart Peeters in “De Tabel van Mendelejev”

Vanavond is het thema van “De Tabel van Mendelejev” (tien uur op één): tekenaars. Dat Herr Seele kan tekenen, dat wist ik al, het verbaast me dus niet echt dat hij team vormt met de nobele onbekende Kim Duchateau. Tegenover hen zit de al even onbekende Laura Deconinck, die niemand minder dan Bart Peeters als partner heeft gekregen. Bart een tekenaar? Een zanger, een presentator, een drummer, een huisvader, een gitarist, een poppenspeler, een spring in’t veld, ja, maar nu ook al een tekenaar? What next? Sport lijkt me een nog onontgonnen terrein.
De teamcaptains zijn Urbanus, die natuurlijk zelf ook een tekenaar is, en Annelien Coorevits, niet bepaald een aanwinst voor het programma moet ik zeggen. (Sorry, Annelien, ik heb me voorgenomen om in de toekomst alles zoveel mogelijk door een roze bril te bekijken, maar ik kan mijn kritische zin toch niet vollédig afleggen, hé?)