“Dams en Van Deun” op Radio 2

Het luisterspel is weer in, naar het schijnt. Alleszins start op 8 september op Radio 2 “Dams en Van Deun”, een spin-off van de televisieserie “Witse”. Of zeg maar: Witse zonder Witse. Hubert Damen besloot immers niet mee te spelen, zodat zijn adjudanten Rudi Dams (Marc Stroobants) en Romain Van Deun (Daan Hugaert) vrij spel krijgen, elke weekdag omstreeks kwart voor elf in “De Madammen”. De hele week wordt er een verhaal opgebouwd dat zijn ontknoping krijgt op vrijdag. Elke aflevering duurt zo’n vijf à zes minuten, zodat op een half uur alles moet verteld zijn. Een uitdaging voor scenarist Ludo Schats. Voor Daan Hugaert wordt het een verkennen van een nieuw medium, al meen ik me toch te herinneren dat ik Daan reeds vroeger in luisterspelen aan het werk heb gehoord…

Postume dichtbundel van Wim Van Gansbeke

Op 16 februari 2008 overleed theatercriticus Wim Van Gansbeke, amper tien dagen nadat hij met vrienden en collega’s zijn 70e verjaardag vierde. Wim ligt nu rustig in de schaduw van de zuidelijke muur van een Frans kerkhof op loopafstand van zijn beoogd eindstation Ancienne Gare de Mauzac, waar hij en zijn geliefde Hilde zoveel gasten ontvingen, “à la gare comme à la gare”. Hier kan hij rusten en zwijgen, ver van de spotlights en microfoons van theater en media.
De vraag is of je Wim - dé kritische stem van afgelopen decennia in het theaterland - wel kan doen zwijgen. De familie, een groep vrienden en collega’s van Wim, vonden dat ze hem postuum een stem moeten geven. Een eerste stap is de uitgave van zijn sonnetten.
Tijdens het Theaterfestival in augustus 2008 wordt dan ook de dichtbundel ‘God is een constructiefout’ van Wim Van Gansbeke gepresenteerd. Hij heeft de uitgave van 23 sonnetten en 9 verklaringen zelf voorbereid, maar door zijn vroegtijdig overlijden kon hij het project niet afronden. De dichtbundel verschijnt op A5 formaat met 5 kleurenillustraties van Marijke Deweerdt, opmaak en kunstdruk door Folio in Brugge. De oplage is beperkt. Prijs: € 22 inclusief portokosten.
‘God is een constructiefout’ van Wim Van Gansbeke is een uitgave van Editions de la gare, Mauzac.
Bestellen kan enkel door voorintekenen. Met de voorfinanciering worden de drukkosten betaald. Na de publicatie en de presentatie eind augustus 2008 wordt de dichtbundel per post aan de voorintekenaars bezorgd.
Men kan dit bijzondere aandenken aan Wim Van Gansbeke bestellen bij madeleine.sergooris@telenet.be. Het bedrag dient te worden gestort op het rekeningnummer 424-6110601-09 van Christiane Van Gansbeke, uiterlijk tegen 20 juni 2008. Zonder storting vervalt de bestelling. Toezending van de dichtbundel binnen de twee weken na de publicatie eind augustus.
Info bij: Paul Gelissen (03/485 77 84), Tinus Schneider (0475/474 317), Eddie Vaes (03/664 53 57) en Gommer Vanrousselt (03/239 71 24)

Lutgart Simoens wordt tachtig

Vandaag viert radiolegende Lutgart Simoens haar tachtigste verjaardag. In een interview met het nieuwe wondermeisje (*) Annelies Rutten in Het Nieuwsblad van vandaag vertelt ze op een bepaald moment ongeveer net hetzelfde als wat ze mij twintig jaar geleden heeft verteld wat fifties-muziek betreft. Annelies heeft daar zelfs haar titel aan ontleend: “Ik hou van goede boogiewoogie”. Daarom wil ik ook nog even dat bij wijlen hilarische telefoongesprek van destijds nog eens opdiepen…

Right said Fred (or didn’t he?)

Ik heb gisteren dan toch maar naar “het Eurovisiesongfestival voor gevorderden”, zoals men de Elisabethwedstrijd voor zang op Klara noemde, gekeken. Om eerlijk te zijn, ik zou dat tóch gedaan hebben, hoor, maar het Oost-Europese cultuurimperialisme was me er nu zéker te veel aan. En wie won er de Elisabethwedstrijd? Een Hongaar! Maar hier speelde dat nationalistische element geen enkele rol en dus kan ik me daar zeker mee verzoenen. De hele top vier beantwoordde trouwens aan de verwachtingen (Szabolcs Brickner, Isabelle Druet, Bernadetta Grabias, Anna Kasyan). Nee, wat in de Elisabethwedstrijd voor zang dan weer teveel doorweegt, dat is het stemtype. De operahuizen zijn zo wanhopig op zoek naar goede tenoren dat ze deze overwaarderen. De winnaar was dus uiteraard een tenor (maar die verdiende het, zoals gezegd), maar ook de vijfde (Yury Haradzetski) was dat, terwijl die zonder enige twijfel het meest vervelende optreden had gegeven van allemaal. Dat vertaalde zich dan ook in boegeroep, al vind ik dit nu weer eerder passen op het “gewone” songfestival dan op dit voor “gevorderden”.
Over “gevorderden” gesproken: waar zat Fred Brouwers eigenlijk? Kurt Van Eeghem heeft een hele week zijn programma “Ludwig” op Klara overgenomen en Kurt gaf als reden op dat Fred tijdens de Elisabethwedstrijd in het P.S.K. “campeerde”. Nu ik heb geen tent gezien en zeker niet onze Fred, die nog altijd “too sexy for his shirt” is. Maar dat vond men bij Canvas blijkbaar niet, want het bataillon vrouwelijke presentatoren van Klara werd ingeschakeld, Thomas Van der Veken inkluis. Heb ik iets tegen die mensen? Zeker niet, maar ik vond het alleen zo jammer dat weer een pagina in mijn leven werd omgedraaid. Fred aan kant geschoven, zeg, ik ben er nog altijd niet goed van.
Na de bekendmaking van de zes laureaten ben ik dan toch maar overgeschakeld naar Belgrado, nog net op tijd om te zien dat Montenegro twaalf punten gaf aan Servië, dat Georgië voor Rusland, Oekraïne en Armenië stemde en Denemarken voor Zweden, Noorwegen en IJsland. Kom zeg, waarmee zijn we eigenlijk nog bezig? En natuurlijk won een Rus.

Bart Peeters centrale gast op Nekka Nacht

Bart Peeters was de centrale gast zijn op Nekka Nacht, op 19 april jl. In “Het Nieuwsblad” legt hij uit dat hij “zijn maten en zijn helden” heeft uitgenodigd in het Sportpaleis. Zijn maten dat zijn uiteraard Hugo Matthysen, Ronny Mosuse en ook wel Axl Peleman. En als helden heeft hij Ramses Shaffy gevraagd (zou die nog in staat zijn om te komen?), Jan De Wilde en natuurlijk Raymond van het Groenewoud. Wie er niet bij was (ik dus o.a.), kan het vanavond toch nog meemaken op één om twintig voor negen.

Wat heeft Peter Cnop met 30 jaar Kreuners te maken?

De Kreuners bestaan dertig jaar. Daar schrijf ik elders een stukje over. Maar waarom heb ik ook mijn bijdrage over Peter Cnop voor die gelegenheid aangepast? Het antwoord is slechts een muisklik van u verwijderd…

Guy Mortier wordt 65

Guy Mortier wordt vandaag 65. Gelukkige verjaardag, Guy. Ik heb Guy Mortier verscheidene keren geïnterviewd, maar uiteraard allemaal in de précomputertijden, zodat enkel dit fragment over zijn beginperiode op de radio nog maar opnieuw is ingetikt… 

Wim Van Gansbeke overleden

Ik hoor zojuist op Klara dat Wim Van Gansbeke is overleden. Hij was pas zeventig geworden en reeds een tijdje zwaar ziek, zodanig zelfs dat zijn verjaardagsfeestje, zo’n tien dagen geleden, tevens een afscheidsfeest was. Ik was daar niet bij (ik was ook niet gevraagd) dus zullen velen het vrijpostig van mijnentwege vinden als ik zeg dat ik een vriend heb verloren.

Bij Mark Uytterhoeven is het heerlijk toeven

“Ha, was jij dat!” roept hij en tegen de fotograaf legt hij uit: “Het was tijdens de examens van mijn eerste kandidatuur Germaanse in Gent. Er was toen een staking van het personeel aan de gang en terwijl wij met het klamme zweet zaten, komt daar een idioot naar voren om te vertellen dat hij nu toezicht moet houden, maar dat we hem zeker niet als een stakingbreker mochten beschouwen, aangezien hij gewetensbezwaarde was en dus niet mócht staken. Net alsof wij daar op dat ogenblik ook maar aan dàchten!”
Het was juist. Dat was ik. Het gekke is echter dat ikzelf het hele voorval al lang was vergeten, ik had mij gewoon even laten ontvallen dat ik in die tijd mijn burgerdienst deed. Mark Uytterhoeven, want hij is het, wist mij dus alweer te verbazen. Dat was niet de eerste keer. Hij deed dat ook al met zijn spitse humor in “Namen Noemen”, later in “De Taalstrijd” en eigenlijk ook wel in zijn sportcolumns in het weekblad “Panorama” die werden gebundeld in “Monumentenzorg” (uitgeverij Dedalus) en waarvoor ik hem ben komen opzoeken.

Op bezoek bij Teleradio

Iedere kabelkijker, niet alleen uit de regio Gent, maar ook uit de streek rond Antwerpen (maar niet Antwerpen zelf) kent wel Teleradio 1 en dat zijn ongeveer een half miljoen gezinnen. Misschien zijn ze er zich niet van bewust, maar Teleradio 1 (89.9 MHz) is de continuë stroom popmuziek die men hoort als men op de mozaïek zit te kijken of er nergens wat seks te bespeuren valt. Of voetbal, als men wil. Wie erg avontuurlijk is aangelegd, heeft op die manier misschien ook al kennisgemaakt met Teleradio 2, de klassieke zender, want als het testbeeld vanuit Eeklo wordt doorgestraald, dan zijn beide zenders via de twee stereokanalen te beluisteren.