Bart Peeters wordt vijftig

We hebben het vrijdag allemaal zelf kunnen meemaken: Bart Peeters wordt vijftig! Natuurlijk mocht daarbij Raymond van het Groenewoud niet ontbreken en Bartje begon zowaar te wenen van ontroering. Ik ook, eerlijk gezegd, maar ik zou op dit moment al huilen als een hert wordt doodgeschoten. De donkere dagen rond Kerstmis, weet je wel… Grappiger was de toevoeging “net zoals ik nu” van Raymond in de uitvoering van “Meisjes”. Die opmerking maakte hij tussen neus en lippen na de fameuze zinsnede “ze komen zelden klaar meneer”. Waaruit nogmaals blijkt dat de bijbel gelijk heeft, als daar staat: wie met het zwaard omgaat, zal door het zwaard vergaan!

Dré Steemans overleden

Deze nacht is Dré Steemans, vooral bekend onder de naam van zijn alterego Felice Damiano, overleden aan een hartstilstand. Steemans was 55 jaar. Voor het Gentse stadsmagazine Tempo ben ik destijds met Jessie De Caluwé en Felice Damiano gaan eten in een uitstekend restaurant in Deurle (“De ouwe hoeve”, geloof ik). En dat was maar goed ook, want Felice bleek een “professional” te zijn op dat vlak. Later zal hij in “Humo” o.m. de “Rugantino” aanprijzen, het Italiaanse restaurant van “mijn” (Constan)Tina in hartje Brussel, waar we met De Rode Vaan nog tal van uren hebben gesleten. Het was een idee van Tempo-baas Eric Goeman om de twee BRT-coryfeeën samen te brengen en hij had het op een akkoordje gegooid met de baas van dat restaurant om die confrontatie dààr te laten plaatsvinden. Deze laatste zal zich dit wel beklaagd hebben, want Tempo ging op de fles nog vóór het artikel kon verschijnen. Ikzelf kon het dubbelinterview nog verlappen aan De Rode Vaan, maar daar zal “De ouwe hoeve” niet echt mee getroost geweest zijn, denk ik. Ondertussen heb ik voor mijn blog de twee gesprekken uit elkaar gehaald, want eigenlijk leverde de confrontatie niet veel vuurwerk op en kunnen de interviews beter elk op zichzelf staan.

Belpop: hoogtepunten uit de geschiedenis van de Belgische popmuziek

Belpop is een reeks van zes documentaires waarin telkens één Belgische groep of artiest centraal staat die zijn stempel heeft gedrukt op de populaire muziek in België en soms ook ver daarbuiten. Het gaat meer bepaald om De Kreuners, Front 242, The Kids, Lou Depryck, Arno en Raymond Van Het Groenewoud. Aan de hand van archiefmateriaal en interviews met de artiesten zelf, groepsleden, producers en andere getuigen wordt de muzikale carrière van de Belpop-iconen onder de loep genomen. Zo brengt Belpop vergeten of verborgen verhalen uit onze nationale muziekgeschiedenis voor het eerst of opnieuw aan het licht en op het scherm. Op dinsdag om 22.05 u. vanaf 18 november op Canvas.
Bovendien zendt Radio 1 op zaterdag 22 november van 12 tot 20 uur de zevende editie uit van 100 op 1: de beste Belgische songs. 100 op 1 is het sluitstuk van de Radio 1 Sessies. Acht uur lang de allerbeste liedjes van bij ons, gepresenteerd door Lieve De Maeyer en Floris Daelemans.
Tot en met zondag 16 november kan de Radio 1-luisteraar op www.radio1.be zijn vijf favorieten kiezen uit een longlist met vijfhonderd straffe Belgische songs. De nummers staan niet alleen alfabetisch, maar kunnen ook worden gesorteerd per decennium: jaren 60, 70, 80,… Er is een handige zoekfunctie en wie wil, kan zijn persoonlijke verhaal bij de nummers kwijt. De honderd beste nummers gaan naar de finale op zaterdag 22 november.
Ook dit jaar blijft het spannend tot aan het eind. De definitieve Top-10 wordt namelijk pas tijdens de uitzending zélf bepaald: de tien hoogst genoteerde nummers worden in alfabetische volgorde op de website geplaatst en de luisteraar beslist over de ultieme winnaar.
Tijdens de uitzending zijn er schandalig veel cd’s te winnen: cd’s van de muzikanten op de Radio 1 Sessies en van elke artiest in de 100 op 1-lijst.

Zeventig jaar geleden vielen de marsmannetjes binnen…

Op 30 oktober 1938 veroorzaakte Orson Welles met zijn hoorspelversie van “The war of the worlds” paniek in de Verenigde Staten.

Wat heeft de overleden Marc Moulin met Temse te maken?

Ik hoor zopas dat de Belgische producer Marc Moulin is overleden. Als hij al bij “het grote publiek” bekend is dan zal dat door zijn optreden op het Eurovisiesongfestival zijn, waar hij met zijn toenmalige groep Telex de parodie “Neurovision” bracht. Voor mijzelf was hij echter vooral een gezel bij eenzame studieavonden op mijn “studentenkot” in de Brugsepoortstraat (Gent), toen hij mij met zijn laatavondprogramma op de RTB, “King Kong”, gezelschap hield. Via hem heb ik toen Robert Charlebois leren kennen en dat zal aanleiding geven tot een aantal interessante ontmoetingen, zoals ik elders heb verteld. Dat moet in 1973 geweest zijn en niet lang daarna hoorde ik dat hij met zijn toenmalige groep (voorafgaand aan Telex), Placebo, een nummer had geschreven dat hij als titel “Temse” had meegegeven. Daar moest ik uiteraard meer over weten en daarom schreef ik hem een brief…

Guido Cassiman in Kunstgalerij “Mens en Natuur”

Kunstgalerij Mens & Natuur, Maenhoutstraat 75a, 9830 Sint-Martens-Latem nodigt U van harte uit voor een bezoek aan de tentoonstelling van Reint Derksen (tot 3 augustus). Reint Derksen (°1965) heeft de richting autonome vormgeving gevolgd aan de Hoge School der Kunsten te Utrecht. Hij heeft zich ontwikkeld in verschillende disciplines zoals schilderen, beelden gieten en reliëfs maken. Als een postmodernist mengt hij stijlen en stromingen uit de gehele kunsthistorie. Zijn schilderijen combineren impressionisme met de kracht van beweging uit action-painting. Hij gebruikt penselen, kwasten, paletmes, spatten en gieten. Door de snelheid en het ritme van de bewegingen waarmee de techniek is uitgevoerd heeft hij een geheel eigen intrigerend schilderkunstig handschrift tot zijn beschikking. Daardoor krijgen de details een eigen leven. In Reint zijn werken zijn passie en gevoelsleven de uitgangspunten. De schilderijen zijn uitbundig, vrolijk en helder van kleur. Op deze tentoonstelling toont hij, als veelzijdig kunstenaar, ook zijn prachtige natuurfotografie en zijn bronzen beelden.
En noteer dan alvast in je agenda dat op vrijdag 22 augustus 2008 om 20 uur er een kleinkunstconcert plaatsvindt door Guido Cassiman. Guido Cassiman heeft de jongste jaren een eigen chansonrepertoire opgebouwd : Nederlandstalige maar ook Franse en Engelse luisterliedjes als gekristalliseerde levensinzichten. Zijn kleinkinderen, zijn band met de natuur, de zin van pijn en lijden, liefde, verstilling en innerlijke vreugde, zijn thema’s die hij met toewijding en overgave bezingt. De inspiratiebron waaruit zijn bezieling spruit, is zijn sterk aanvoelen van de eenheid van alles. Daarover schrijft hijzelf : “Mijn liedjes zingen over de universele Liefde die alles en iedereen verbindt, over de rijkdom van verscheidenheid en de weelde van eenheid.” Guido concerteert samen met zijn vrienden Wim Van Aelst (keyboards) en Sylvia Witters (zang en dwarsfluit). Meer over Guido Cassiman op www.wonderwaves.be. Toegang: 10,00 euro. Best reserveren door het sturen van een e-mail naar arnold.eloy@skynet.be.

Postume dichtbundel van Wim Van Gansbeke

Op 16 februari 2008 overleed theatercriticus Wim Van Gansbeke, amper tien dagen nadat hij met vrienden en collega’s zijn 70e verjaardag vierde. Wim ligt nu rustig in de schaduw van de zuidelijke muur van een Frans kerkhof op loopafstand van zijn beoogd eindstation Ancienne Gare de Mauzac, waar hij en zijn geliefde Hilde zoveel gasten ontvingen, “à la gare comme à la gare”. Hier kan hij rusten en zwijgen, ver van de spotlights en microfoons van theater en media.
De vraag is of je Wim – dé kritische stem van afgelopen decennia in het theaterland – wel kan doen zwijgen. De familie, een groep vrienden en collega’s van Wim, vonden dat ze hem postuum een stem moeten geven. Een eerste stap is de uitgave van zijn sonnetten.
Tijdens het Theaterfestival in augustus 2008 wordt dan ook de dichtbundel ‘God is een constructiefout’ van Wim Van Gansbeke gepresenteerd. Hij heeft de uitgave van 23 sonnetten en 9 verklaringen zelf voorbereid, maar door zijn vroegtijdig overlijden kon hij het project niet afronden. De dichtbundel verschijnt op A5 formaat met 5 kleurenillustraties van Marijke Deweerdt, opmaak en kunstdruk door Folio in Brugge. De oplage is beperkt. Prijs: € 22 inclusief portokosten.
‘God is een constructiefout’ van Wim Van Gansbeke is een uitgave van Editions de la gare, Mauzac.
Bestellen kan enkel door voorintekenen. Met de voorfinanciering worden de drukkosten betaald. Na de publicatie en de presentatie eind augustus 2008 wordt de dichtbundel per post aan de voorintekenaars bezorgd.
Men kan dit bijzondere aandenken aan Wim Van Gansbeke bestellen bij madeleine.sergooris@telenet.be. Het bedrag dient te worden gestort op het rekeningnummer 424-6110601-09 van Christiane Van Gansbeke, uiterlijk tegen 20 juni 2008. Zonder storting vervalt de bestelling. Toezending van de dichtbundel binnen de twee weken na de publicatie eind augustus.
Info bij: Paul Gelissen (03/485 77 84), Tinus Schneider (0475/474 317), Eddie Vaes (03/664 53 57) en Gommer Vanrousselt (03/239 71 24)

Lutgart Simoens wordt tachtig

Vandaag viert radiolegende Lutgart Simoens haar tachtigste verjaardag. In een interview met het nieuwe wondermeisje (*) Annelies Rutten in Het Nieuwsblad van vandaag vertelt ze op een bepaald moment ongeveer net hetzelfde als wat ze mij twintig jaar geleden heeft verteld wat fifties-muziek betreft. Annelies heeft daar zelfs haar titel aan ontleend: “Ik hou van goede boogiewoogie”. Daarom wil ik ook nog even dat bij wijlen hilarische telefoongesprek van destijds nog eens opdiepen…

Right said Fred (or didn’t he?)

Ik heb gisteren dan toch maar naar “het Eurovisiesongfestival voor gevorderden”, zoals men de Elisabethwedstrijd voor zang op Klara noemde, gekeken. Om eerlijk te zijn, ik zou dat tóch gedaan hebben, hoor, maar het Oost-Europese cultuurimperialisme was me er nu zéker te veel aan. En wie won er de Elisabethwedstrijd? Een Hongaar! Maar hier speelde dat nationalistische element geen enkele rol en dus kan ik me daar zeker mee verzoenen. De hele top vier beantwoordde trouwens aan de verwachtingen (Szabolcs Brickner, Isabelle Druet, Bernadetta Grabias, Anna Kasyan). Nee, wat in de Elisabethwedstrijd voor zang dan weer teveel doorweegt, dat is het stemtype. De operahuizen zijn zo wanhopig op zoek naar goede tenoren dat ze deze overwaarderen. De winnaar was dus uiteraard een tenor (maar die verdiende het, zoals gezegd), maar ook de vijfde (Yury Haradzetski) was dat, terwijl die zonder enige twijfel het meest vervelende optreden had gegeven van allemaal. Dat vertaalde zich dan ook in boegeroep, al vind ik dit nu weer eerder passen op het “gewone” songfestival dan op dit voor “gevorderden”.
Over “gevorderden” gesproken: waar zat Fred Brouwers eigenlijk? Kurt Van Eeghem heeft een hele week zijn programma “Ludwig” op Klara overgenomen en Kurt gaf als reden op dat Fred tijdens de Elisabethwedstrijd in het P.S.K. “campeerde”. Nu ik heb geen tent gezien en zeker niet onze Fred, die nog altijd “too sexy for his shirt” is. Maar dat vond men bij Canvas blijkbaar niet, want het bataillon vrouwelijke presentatoren van Klara werd ingeschakeld, Thomas Van der Veken inkluis. Heb ik iets tegen die mensen? Zeker niet, maar ik vond het alleen zo jammer dat weer een pagina in mijn leven werd omgedraaid. Fred aan kant geschoven, zeg, ik ben er nog altijd niet goed van.
Na de bekendmaking van de zes laureaten ben ik dan toch maar overgeschakeld naar Belgrado, nog net op tijd om te zien dat Montenegro twaalf punten gaf aan Servië, dat Georgië voor Rusland, Oekraïne en Armenië stemde en Denemarken voor Zweden, Noorwegen en IJsland. Kom zeg, waarmee zijn we eigenlijk nog bezig? En natuurlijk won een Rus.

Wat heeft Peter Cnop met 30 jaar Kreuners te maken?

De Kreuners bestaan dertig jaar. Daar schrijf ik elders een stukje over. Maar waarom heb ik ook mijn bijdrage over Peter Cnop voor die gelegenheid aangepast? Het antwoord is slechts een muisklik van u verwijderd…