Geen taaltwisten in de Brusselse metro!

In de marge van het “examen voor straatmuzikanten” maakte juryvoorzitter Serge de Farbrideckers bekend dat de muziek die uit de vaste luidsprekers in het metronetwerk klinkt, nooit Nederlands- of Franstalig is. “We willen communautaire spanningen in de metrostations absoluut vermijden,” aldus de Farbrideckers in Het Nieuwsblad van 2 juli jl. “Daarom is een regeling uitgewerkt waarbij we alleen Engelse (70 procent) en Spaanse en Italiaanse (telkens 15 procent) liedjes uitzenden. Zo stoten we geen van onze taalgemeenschappen voor het hoofd.” Mij verbaast het vooral dat er sowieso vocale muziek wordt uitgezonden, want als onderzoekingen in verband met muzak, zoals dat soort openbare muziek officieel heet, iets hebben opgeleverd dan is het wel dàt!

Een examen voor streetbuskers!

Dinsdag hield de Brusselse vervoersmaatschappij MIVB zowaar audities voor straatmuzikanten die willen optreden in de metro. In totaal werden er honderd vergunningen uitgereikt. Op zich is dit zo onzinnig als maar kan, maar anderzijds heb ik het eens meegemaakt dat, terwijl uit de luidsprekers van de metro het concerto voor twee violen van Bach weerklonk, een busker mij kwam vereren met een of ander melodietje op een krakkemikkig mondharmonicaatje. En dan werd ik nog verondersteld van hem hiervoor te betalen ook! Nooit heb ik zozeer het gezegde van Godfried Bomans verwenst dat “het beter is mondharmonica te spelen dan naar Bach te luisteren”!

Boudewijn De Groot: when I’m sixty-four

Boudewijn De Groot is dit jaar 64 geworden en daarom doet hij het dan ook wat kalmer aan. Toch is hij één keer te horen in ons land en dat is op zondag 3 augustus in Dranouter. Weliswaar op een merkwaardig uur (kwart over zeven), maar als je rekent dat Laïs diezelfde dag al om vier uur op moet, dan staan we van niks meer verbaasd…

Stijn Coninx gaat het leven van Rocco Granata verfilmen

Wie al eens een zaaloptreden van Rocco Granata heeft bijgewoond, weet dat er achter deze sympathieke kerel méér schuilgaat dan wat ondingen als “Zomersproetjes” en “Jessica”. En dan heb ik het nog niet eens over zijn debuutsingel, de wereldhit “Marina” met op de keerzijde het al bijna even mooie “Manuela”. En ook niet over “Buona notte, bambino” of zijn aangepaste versie van “Aan het Noordzeestrand”, die ik toch ook wel best te pruimen vind. Nee, tijdens die zaaloptredens is Rocco niet te beroerd om liederen als “La bandiera rossa” te zingen, het lijflied van al wie op De Rode Vaan heeft gewerkt. Hij kleedt die liedjes dan ook in in een pakkend verhaal over de migratie van zijn familie en kennissen. Niet te verwonderen dat Stijn Coninx dacht: hier zit een mooie film in…

Wie wil er naar de opname van de dvd van Helmut Lotti?

Helmut Lotti heeft een nieuwe CD ingeblikt die “Time to Swing” zal heten. Ze zal in september verschijnen, terwijl we in augustus al een voorproefje krijgen met een single die uit de CD zal worden getrokken. Natuurlijk wordt er ook een dvd gemaakt, die dan weer half november zal uitkomen (voor de feestdagen die dan in aantocht zijn natuurlijk). Deze dvd bestaat zoals gewoonlijk uit een live-registratie van de nummers, zoals die dan ook in een tv-special te zien zal zijn. De opnames hiervoor gebeuren op 8 en 9 augustus in zaal Roma in Borgerhout. Tickets kunnen vanaf morgen worden besteld via het telefoonnummer 03/292.97.40 of de websites www.deroma.be of www.helmutlotti.be.
Een aantal concerten, gekoppeld aan de nieuwe CD, liggen op dit moment al vast: op 7/12 in de Elisabethzaal in Antwerpen, op 24/1 in het Koninklijk Circus te Brussel, op 6/2 in Le Forum in Luik, op 8/2 in het Casino Kursaal van Oostende, op 11/2 in De Warande in Turnhout en op vrijdag 13 (!) februari in de Capitole, hier in Gent.

“Klassieke muziek is een Titanic die aan het zinken is”

Naar aanleiding van de aankondiging van de sluiting van “zijn” Rode Pomp, verklaarde André Posman in De Gentenaar van 6/6/2008: “Met onze concerten lokten we ongeveer zesduizend mensen per jaar, maar we hebben ook jaren van twaalfduizend bezoekers gehad. Ik vrees alleen dat het niet goed gaat met de klassieke muziek. Het is een Titanic die aan het zinken is. Dat komt ook omdat jongeren niet meer in contact komen met klassieke muziek.”
Het is een problematiek die mij reeds langer bezighoudt, zoals blijkt uit het hierna volgende artikel “van kerk tot kerker”…

Roland stelt nieuwe CD voor in “Vooruit”

Roland van Campenhout stelt op vrijdag 30 mei om 21 uur in de Gentse Vooruit zijn nieuwe CD “Never enough” voor.

“Dancer in the dark”

Deze nacht om één uur op Nederland 2: “Dancer in the dark” van Lars Von Trier uit 2000 met in de titelrol de IJslandse zangeres Björk. Een aanleiding om even een blik te werpen op de geschiedenis van de muziekfilms…

Hoe zou het nog zijn met Pierre-Alain Volondat?

In de veronderstelling dat het niet “van vóór uwen tijd” is, zou de naam Pierre-Alain Volondat u toch nog iets moeten zeggen. Precies, het was dat nare mannetje dat in 1983 de Elisabethwedstrijd voor piano heeft gewonnen. Hoe hij met zijn dromerige blik niet van het podium weg te krijgen was en maar blééf buigen. Ik zat toen niet in de zaal, maar ik heb Volondat toch ooit eens in levende lijve ontmoet, eveneens in Brussel. Echter niet in het Paleis voor Schone Kunsten, maar in het poppentheater van Toone, waar hij “De Drie Musketiers” aan de piano begeleidde. Ongelooflijk, nietwaar? Zo’n virtuoos en dan “zo diep gezonken”. Het eigenaardige was: ik had helemaal dat gevoel niet en ik dacht Volondat zelf (die ik niet heb gesproken) ook niet. Hij was nu integendeel veel menselijker. Hij woonde in die tijd in een afgelegen dorp in Frankrijk en hield zich daar vooral bezig met componeren. Maar dat de klad zat in het virtuozendom, dat was wel duidelijk natuurlijk. Nog altijd trouwens, als ik mag uitgaan van het korte interview dat Sander Van den Broecke van hem heeft afgenomen: “In ons wereldje is het gebruikelijk om te zeggen dat je het druk hebt, maar ik heb het helemààl niet druk. En geloof me: ik ben lang niet de enige. Het is crisis in onze wereld, ik speel amper nog tien concerten per jaar.” (Humo 13/5/2008) Binnenkort allen naar Toone! Misschien zit hij er weer opnieuw aan de piano.
De laatste keer dat ikzelf Volondat nog eens heb gezien, was tijdens het concert t.g.v. 50 jaar Vlaamse televisie. Zijn optreden zelf heb ik gemist, maar ik zag hem op de slotbeelden een beetje onhandig huppelen op “En dans” van Clouseau. Dàt vond ik veel pijnlijker dan zijn optreden bij Toone. Als klassieke musici en popmuzikanten samen iets doen, is het altijd op het niveau van deze laatsten. Je kunt immers moeilijk aan Koen en Kris Wauters vragen of ze even het dubbelconcerto voor viool en cello van Johannes Brahms zouden willen vertolken. En dan staat zo’n man als Volondat daar een beetje onnozel te wezen, terwijl het in principe eigenlijk omgekeerd is (neem me niet kwalijk, jongens, eigenlijk bedoel ik het zo niet, dat weten jullie ook wel, tenslotte ben ik nog altijd een grote fan van Status-Quo, maar soms is het toch nodig de zaken even in het juiste perspectief te plaatsen).
Maar goed, misschien komt dit alles wel aan bod in de tweedelige documentaire van Dimitri Van Zeebroeck, waarvan het eerste deel vanavond om kwart voor twaalf op Canvas te zien is. Ikzelf grijp het aan om wat bedenkingen over de Elisabethwedstrijd (het wereldkampioenschap voor virtuozen, zeg maar) aan te koppelen, want ergens is Volondat het symbool waarvoor deze wedstrijd staat. (En nu moet ik me weer verontschuldigen bij mijn dierbare vriend Michel-Etienne Vanneste die zo’n voortreffelijk werk verricht aan het hoofd van deze wedstrijd, maar hij zal mijn opmerkingen inderdaad wel “in het juiste perspectief” kunnen plaatsen.)

Walter Boeykens is zeventig geworden

Alhoewel de Belgische klarinettist Walter Boeykens reeds in januari zeventig is geworden, wordt pas nu (zondag 18 mei om half één op Canvas) aandacht besteed aan die verjaardag. Beter laat dan nooit, zou ik zo zeggen!