Ronde van Spanje dan toch naar het Baskenland?

De kans is reëel dat een of meerdere etappes van de Vuelta van volgend jaar hun beslag zullen krijgen op Baskisch grondgebied (op de foto Igor Anton van de Baskische ploeg Euskaltel). De Vuelta meed de streek 32 jaar aan een stuk als de pest, bevreesd als ze waren voor de terreurdreiging van de ETA. Het regionale parlement van Baskenland liet nu aan de organisatie weten dat ze niet meer bevreesd moeten zijn voor de veiligheid.

Omstreden Semenya behoudt haar wereldtitel

De Zuid-Afrikaanse atlete Caster Semenya behoudt haar gouden medaille die ze op de 800 meter behaalde op het WK atletiek in Berlijn. Dat maakte het Zuid-Afrikaanse ministerie van Sport donderdag bekend. Na afloop van de wedstrijd, die door Semenya makkelijk werd gewonnen, werden vragen gesteld over het geslacht van de atlete.
De Zuid-Afrikaanse regering, de advocaten van Semenya en de Internationale Atletiekfederatie (IAAF) zijn van mening dat de atlete niets fout heeft gedaan. De resultaten van de geslachtstests die Semenya onderging, zullen vertrouwelijk blijven, zo meldde het Zuid-Afrikaanse ministerie na overleg met de IAAF.
In principe zou de IAAF de resultaten tijdens de algemene vergadering van vrijdag en zaterdag in Monaco bekendmaken, maar uiteindelijk werd beslist om de privacy van Semenya niet te schenden. Over het feit of de Zuid-Afrikaanse opnieuw in competitie mag treden, wordt momenteel nog gediscussieerd.
Volgens diverse media zouden de geslachtstests hebben uitgewezen dat Semenya hermafrodiet is. (Belga)

Geef ons heden onze dagelijkse krant

Is er een standaard die bepaalt waar het volk in het algemeen en de Gentenaar in het bijzonder morgen het laatste nieuws zal halen? De tijd dat het belang van Limburg op het spel stond is immers voorbij!
Ik hoor vandaag op de radio dat Het Laatste Nieuws nog altijd de best verkopende krant is, dat de verkoop ervan – ondanks de recente schandalen (of misschien juist dankzij?) – zelfs nog is gestegen. Het Nieuwsblad daarentegen zou achteruit gaan, terwijl bij de VUM-groep De Standaard dan juist weer aan het stijgen zou zijn. De conclusie lijkt me voor de hand te liggen: het publiek verkiest altijd “the real thing”, zelfs al houdt dit dan in dat het pulp van de zuiverste soort is. Ik verklaar me nader: Het Nieuwsblad gaat de laatste tijd wel erg Het Laatste Nieuws achterna, maar dit resulteert dus in slechtere verkoopcijfers. Als de lezers van Het Nieuwsblad immers een krant als Het Laatste Nieuws zouden willen lezen, dan zouden ze immers wel degelijk Het Laatste Nieuws kópen en geen “light versie” ervan.
De stijging van de verkoop van De Standaard kan hier ook een gevolg van zijn. Trouwe Nieuwsblad-lezers die ontgoocheld zijn in de weg die hun krant is ingeslagen, haken af, maar blijven de VUM-groep trouw en schakelen daarom over op De Standaard. Ikzelf zou tot die kategorie kunnen behoren, ware het niet om twee redenen. Er is ten eerste het lokale nieuws (ik lees eigenlijk De Gentenaar en niét Het Nieuwsblad als zodanig), een punt dat ik nu niet verder ga behandelen. En ten tweede is er de sport. Of beter gezegd het bijna totale ontbreken ervan in De Standaard. In plaats van op een kwaliteitsvolle manier juist hierover duiding te brengen. Daarom blijf ik vooralsnog Het Nieuwsblad boven De Standaard verkiezen.
Zeker nu Het Nieuwsblad Hans Vandeweghe (foto) van De Morgen heeft aangeworven. Eerst keek ik er wat sceptische tegenaan, zoals ik altijd doe als het om journalisten van De Morgen gaat. Maar die Vandeweghe lijkt wel best mee te vallen. Hij mag dan elke zaterdag ook de laatste pagina van de sportkatern vullen, deze keer met een pijnlijke, maar daarom niet minder gefundeerde bijdrage over het veldrijden. Op deze laatste pagina staan doordeweeks half of geheel ontklede WAG’s of andere sportbabes. Het is dus niet door deze achterwege te laten en te vervangen door intelligente sportcommentaar dat Het Nieuwsblad de leegloop naar Het Laatste Nieuws gaat tegenhouden, hé! ;-)

De Top 75 van Klara

Naar aanleiding van de aankondiging van de sluiting van “zijn” Rode Pomp, verklaarde André Posman in De Gentenaar van 6/6/2008: “Met onze concerten lokten we ongeveer zesduizend mensen per jaar, maar we hebben ook jaren van twaalfduizend bezoekers gehad. Ik vrees alleen dat het niet goed gaat met de klassieke muziek. Het is een Titanic die aan het zinken is. Dat komt ook omdat jongeren niet meer in contact komen met klassieke muziek.”
Nu, als er één langgerekte promospot voor klassieke muziek is, dan is het wel de jaarlijkse Top 75 van Klara die op dit moment aan de gang is. Persoonlijk heb ik daar wel een bedenking bij. Ik ben immers nog altijd een Radio 3-aanhanger, in die zin dat ik met heimwee terugdenk aan het programma “Tafelmuziek” van Johan Vandenbossche. Die lichte barokmuziek op de middag vond ik telkens een verademing.
Toen ik het daarover onlangs had tegen een vriend, dacht deze bij “tafelmuziek” eerder aan “kamermuziek”. Zelf ben ik slechts heel langzaam tot de kamermuziek gekomen, maar nu ik die Top 75 hoor en de afwezigheid van zowel die “lichte barok” als van de kamermuziek vaststel, dan begrijp ik wel wat hij bedoelt. In zo’n Top 75 komen blijkbaar enkel loodzware stukken aan bod: concerti, symfonieën, opera’s, oratoria en noem maar op. Onder “lichte klassieke muziek” verstaan de mensen de dag van vandaag blijkbaar enkel nog André Rieu en dergelijke, en die komt (terecht) uiteraard niet aan bod in dergelijke lijsten. Hoe dan ook, de manier waarop klassieke muziek, zowel “lichte” als “zware” stilaan uit onze maatschappij aan het verdwijnen is, is een problematiek die mij reeds langer bezighoudt, zoals blijkt uit het hierna volgende artikel “van kerk tot kerker”…

“Tom Lanoye reactionair”

Op 2 november zal het alweer vijf jaar geleden zijn dat filmmaker Theo van Gogh op klaarlichte dag werd vermoord in Amsterdam. Daarom wordt die avond een portret uitgezonden op Nederland 2. Bij deze gelegenheid ging Humo praten met auteur Joost Zwagerman die destijds in “Zomergasten” op aanvraag van Ayaan Hirsi Ali van Goghs film “Submission” heeft vertoond. En hij vertelt o.m. het volgende: “Ik heb nooit begrepen waarom links Ayaan Hirsi Ali in de ban heeft geslagen. Zeg je in het Westen dat vrouwen onder het christendom lange tijd achtergesteld werden, dan ben je progressief; zeg je dat vrouwen door de islam lang – en in grote delen van de wereld nog steeds – als tweederangsfiguren werden beschouwd, dan ben je xenofoob en uiterst rechts. Wij zitten opgescheept met Geert wilders, die geobsedéérd is door de islam. Het is toch onvoorstelbaar dat een rechtse populist als hij beweert op te komen voor de rechten van vrouwen en homoseksuelen? Hij kaapt gewoon het ideeëngoed van links, en links staat erbij en kijkt ernaar. In Vlaanderen is links al even schizofreen. Kijk naar het interessante opinistuk van die meneer van Groen! in De Standaard (Luckas vander Taelen over ‘De getto’s van Brussel’, red.): zó voorspelbaar dat die man onmiddellijk verketterd wordt. Nieuwe Nederlanders of Vlamingen in de watten leggen omdat het zielige, zwakke tweederangsburgers zijn die niet tegen een stootje kunnen: dat is pas paternalistisch! En wij maar geloven dat iemand als Tom Lanoye zo links is, terwijl wat hij laat horen in feite reactionair is – het soort dingen waar geen enkele minderheid mee gebaat is.”

Bart De Wever in Humo

Ik ben zeker niet van plan om Bart De Wever met mails te stalken, maar af en toe moet ik mijn ei toch eens kwijt. En ik krijg dan ook altijd keurig een antwoord, wat toch altijd fijn is. Deze keer ging mijn mail over het interview met Bart De Wever in Humo.

Witboek van SABAM

“Dit was dan de laatste elpee van de Engelse groep Supertramp.” Zo klonk het gewoonlijk op de BRT, eind jaren zeventig. Want, inderdaad, het is algemeen geweten dat een economische crisistijd weinig weerslag heeft op de platenindustrie. De vlucht uit de werkelijkheid zal daar wel weer de oorzaak van zijn. “En die doppers krijgen toch zoveel geld op de hele dag op hun luie kont te zitten,” zo voegde een verkoper van Climax-boeken op de markt van Ledeberg eraan toe. “Ze kunnen niets anders dan kinderen kweken!” En naar platen luisteren dus misschien…?
En toch, voor de “Vlaamse Vedetten” zijn het ook geen rooskleurige tijden. Als het zo verder gaat, zullen ook zij – volgens hun eigen zeggen – moeten gaan stempelen. Is het inderdaad zo erg? Als er dan geen crisis is in de showbusiness in ‘t algemeen, waarom dan wel in Vlaanderen? We zitten nu evenwel niet te wachten tot Willy Sommers, John Terra, Cindy, Salim Seghers en John Horton evenveel zendtijd krijgen als Neil Young, Rod Stewart, John Lennon, Emmylou Harris en Leo Sayer, maar het is wel degelijk een probleem.

Herbert George Wells

De vader van Alan Alexander Milne wilde zijn progressieve ingesteldheid bewijzen door in zijn privé-school een leraar te aanvaarden van arbeidersafkomst. Dat was dan Herbert George Wells (1866-1946) die ongetwijfeld de jonge A.A. heeft geïnspireerd om het als professioneel schrijver te proberen.

De Gravensteengroep moet zich tot een politieke partij omvormen

Latinisten zullen zich nog wel die Romeinse redenaar herinneren die elke redevoering afsloot met het lapidaire “Ceterum censeo Carthaginem esse delendam”, “voor de rest ben ik ervan overtuigd dat Carthago dient te worden vernietigd”. Zelf pleeg ik dit geregeld aan te passen tot “ceterum censeo Belgicam esse delendam”. Maar er is ook nog een andere mantra die steeds weerkeert bij mij en dat is dat de Gravensteengroep zich tot een politieke partij zou moeten omvormen om een verregaande staatshervorming mogelijk te maken. Ik geef toe dat de groep een politiek boegbeeld mist en daarom vraag ik me af of, gezien de jongste gebeurtenissen bij de SP.A, Frank Vandenbroucke deze rol niet op zich zou kunnen nemen?

Koenraad Elst spreekt over de donkere zijde van het Boeddhisme

Op vrijdag 9 oktober om 20 uur spreekt Dr. Koenraad Elst over de donkere zijde van het Boeddhisme. In vele Westerse landen wordt het boeddhisme een vast bestanddeel van het levensbeschouwelijke landschap. In verdunde vorm, zonder het etiket “boeddhisme”, vindt de kernpraktijk van het boeddhisme massaal ingang in de wereld van therapie, welbevinden en hippe bedrijfsvoering, namelijk als “aandachtsmeditatie” (mindfulness, eigenlijk vipassana). Op kleinere schaal is ook een verklaard en zelfbewust boeddhisme als aparte traditie met eigen rituelen en gemeenschapsleven in opmars. De reden daarvoor is het zeer positieve imago van het boeddhisme. Men kent het hier vagelijk als een in wezen moderne religie die niet door irrationele dogma’s bezwaard is en evenmin een geschiedenis van onverdraagzaamheid meesleept. Het boeddhisme blijft grotendeels gevrijwaard van de godsdienstkritiek die genadeloos in stelling gebracht is tegen ondermeer het christendom, de islam en het hindoeïsme. We kijken of er aan dat rozige imago iets te doorprikken valt. Schuilt er soms toch waarheid in de Chinese kritiek op de Dalai Lama? Dr. Koenraad Elst, de Vlaamse oriëntalist die de controverse niet schuwt, heeft het uitgezocht. Toegang: 10 euro
in de Kunstgalerij Mens & Natuur, Maenhoutstraat 75a, 9830 Sint-Martens-Latem.