De Vlaamse Sonny & Cher

Op dit moment heeft in het kader van “het weekend van de lage landen” een interessante uitzending van “de prehistorie” plaats. Hierin werd natuurlijk ook een plaatsje voorzien voor Miek & Roel die door Guy De Pré “met een beetje overdrijving” de Vlaamse Sonny & Cher werden genoemd. Hierbij dus een stuk over “de Vlaamse Sonny & Cher”… ;-)

De mooiste liedjes van Paul Van Vliet

Het kabaret van Paul Van Vliet kon niet altijd op de nodige bijval rekenen in “progressieve” kringen, maar dat belet niet dat hij wel een aantal mooie liedjes heeft gemaakt. Een bloemlezing eruit, vanavond om half zes op Nederland 2.

Martine Bijl wordt zestig

Vandaag wordt Martine Bijl zestig jaar. Een vreselijke gedachte, zeker omdat het mij met de neus op de feiten drukt dat ikzelf niet eens zo traag maar des te zekerder naar dat gevreesde jaartal aan het opschuiven ben. Zestig, dat betekent ook dat ze twintig jaar geleden, toen ik haar (helaas aan de telefoon) heb geïnterviewd voor De Rode Vaan, toch ook al veertig was. Maar wat een bloem van een vrouw was ze toen. Zelfs op haar veertigste een meisje nog. “Oh Martine, oh Martine, hoe kan ik jouw hart verdienen? Ik hield altijd van brunettes, maar ik hou het nu op blond.”

De toneeltheorie van Bertolt Brecht

Toen de Nieuwe Scène in 1982 met de Brecht-topper “Moeder Courage” uitpakte, werd hier en daar reeds voorzichtig gemompeld dat de theateropvattingen van Bertolt Brecht lichtjes achterhaald waren, maar schaars zijn zij die deze auteur helemaal van zijn voetstuk durven lichten. En dat deze eerbied niet helemaal ten onrechte is, blijkt b.v. uit “De Kaukasische Krijtkring”, een 1945 voltooid stuk dat één van de mooiste uit de literatuur van de twintigste eeuw is. Ter gelegenheid van de vijftigste verjaardag van zijn dood in 2006 maakte Patricia Beysens een bloemlezing van zijn ballades. Op zondag 2 maart 2008 om elf uur in de voormiddag brengt ze haar programma, begeleid door Frank Vercruysse aan de piano, in het Jeugdontmoetingscentrum De Nartist in Temse.

Een nieuwe jas… live!

Binnenkort start op één weer “Zo is er maar één”, waarbij een aantal Nederlandstalige liedjes in een nieuw jasje worden gestoken. Precies onder die benaming loopt er op dit moment een dergelijke reeks, elke zaterdagavond op Nederland 2. En daarmee is nogmaals bewezen dat Peter Colpaert gelijk had toen hij in 1987 de elpee “Het luisterlied zal niet meer sterven” uitbracht. Vanavond is het thema “vriendschap” en mijn hoofd eraf als het gelijknamige liedje van Het Goede Doel er niet bij is: “Eén keer trek je de conclusie: vriendschap is een illusie…”

Boudewijn De Groot

Deze avond start om 20.15 uur op Nederland 2 een nieuwe reeks van “Een nieuwe jas”, waarin de mooiste Nederlandstalige liedjes in een, jawel, nieuw jasje worden gestoken. Vanavond speciale aandacht voor Lennaert Nijgh (1945-2002), de tekstschrijver die wij vooral kennen door zijn werk met Boudewijn De Groot, maar die voor zijn vrouw Astrid bijvoorbeeld ook het fameuze “Ik doe wat ik doe” heeft geschreven.

Ik ben al mijn hele leven lang fan van Boudewijn. Alles begon natuurlijk met “Welterusten mijnheer de president”. Aangezien wij destijds onvoorwaardelijk geloofden in het oprecht engagement van dit nummer, zongen wij dat uit volle borst mee en zagen wij de onzin van “en vergeet het vierde van die tien geboden” (”vader en moeder zult gij eren”???) door de vingers met als argument dat ze in Holland de tien geboden wat door elkaar hadden geklutst. Maar als ik veel later een interview van Boudewijn De Groot uit die tijd zie, waarin hem voor de voeten wordt geworpen dat de visie die wordt ontwikkeld in het lied “eenzijdig” is, gaat hij daar volledig mee akkoord en zegt letterlijk: “Dat is waar: de Vietcong is even schuldig.” Ja, zij hebben de Amerikanen uitgenodigd hun land binnen te vallen, zeker? Goe bezig, Boudewijn! (Zou Lennaert Nijgh er ook zo over gedacht hebben? Ik denk het niet, hé!)

Jan, De Wilde Weldoener

Volgens Miel Appelmans, de “paus” van Tliedboek, zijn er slechts drie ware talenten in Vlaanderen: Wannes van de Velde, Raymond van het Groenewoud en Jan De Wilde.

Nieuwe CD van Lieven Tavernier

Op donderdag 6 december om 20.30 uur wordt bij De Vieze Gasten in de Gentse Reinaertstraat de vierde CD van Lieven Tavernier voorgesteld. Ze kreeg de titel “Wind & Rook” mee en werd in drie dagen live opgenomen zonder overdubs in de woonkamer van producer Nils De Caster. Naast hem werkten verder ook nog Bruno Deneckere, Yves Meersschaert, Sarah D’hondt en Frank Vantroyen mee. De toegang bedraagt 6 Euro 20 cent en men kan reserveren op dvg@deviezegasten.org

Miel Swillens

Als ik een soort van top tien zou samenstellen van mensen die mijn leven een bepaalde richting hebben gegeven, dan hoort Miel Swillens daar zeker bij. Miel is op dit moment één van mijn buren, maar dat kan natuurlijk nauwelijks een reden zijn waarom hij in die top tien zou thuishoren. Toen ik hier in zijn buurt ben komen wonen, was ik al dertig jaar en – hoe jammer deze vaststelling ook is – dan gebeurt er niet veel meer in je leven dat van enig belang is. De belangrijkste zaken gebeuren immers vóór je twintigste levensjaar – en dat is dan nog ruim gemeten.

Nieuwe CD van Wim De Wulf

Wim De Wulf woont sinds vier jaar in het Waalse Flobecq. Dat laat zich voelen in zijn nieuwe plaat, de dubbelcd ‘Grensgeval/Cas Limite’. Want de grens, is niet de limiet, is hier het motto. Een statement, want de 12 nieuwe nummers staan erop in het Nederlands en in het Frans. Met een soort uitwisseling er bovenop : een Franse vertaling van ‘De Steen’ van Bram Vermeulen (Le Caillou) en een Nederlandse vertaling van ‘Bijou’ van de Franse chansonnier Thomas Fersen.