Jazz in het park

Morgen start de zestiende editie van Jazz in ’t Park plaats in het Gentse Zuidpark. Jazz in ’t Park is het geesteskind van Jan Schiettekatte. Toen hij in 1983 de film “Round midnight” van Bertrand Tavernier zag, was hij meteen verkocht. “De hoofdrol wordt daarin vertolkt door Dexter Gordon die zelf nog een actieve saxofonist is,” vertelde hij me op 31 juli 1995. “Saxofoon speelt men met hart en lijf en dat vind ik prachtig. Daarom ben ik zo geënthousiasmeerd door een John Coltrane, een Sonny Rollins, een Charlie Parker, maar ook een Bobby Jaspar, een Belg die niemand hier kent, maar in de Verenigde Staten kennen ze hem wel, hoor!”

Norbert Detaeye en de Patersholfeesten

Gaby en ik hebben elkaar ontmoet op de Patersholfeesten (in 1998). Het spreekt dus vanzelf dat wij “a soft spot” hebben voor deze feesten die elk jaar in het weekend rond 15 augustus plaatshebben. Deze “kleine” feesten hebben immers nog de sfeer van de Gentse Feesten uit het begin van de jaren zeventig behouden, toen ze m.a.w. nog niet uit hun voegen barstten. En laten we hopen dat dit nooit gebeurt met deze intieme Patersholfeesten.
Als het aan zanger/pianist Norbert Detaeye, één van de bewoners/organisatoren, ligt dan zal dit zeker niet het geval zijn. Zo’n vijftien jaar geleden ben ik hem gaan opzoeken in zijn natuurlijk habitat, ook wel het Storyville van Gent genoemd, en ik legde hem de volgende hoogst originele vraag voor…

Boris Vian

Deze avond om elf uur op La Deux “Du côté de chez Vian”, een Franse documentaire over – wie anders dan? – Boris Vian!

Muziek uit Brazilië: een update

Ik heb (ruimschoots laat, ik geef het toe) een hoofdstukje toegevoegd over de lambada.

Geschiedenis van de jazz

Wie anno 2001 jazz wil horen, moet afstemmen op Klara. En dan nog enkel in de late avond. Dat zegt op zich reeds voldoende hoezeer deze muziek stilaan gemarginaliseerd is. Wij kunnen ons dan ook nog moeilijk voorstellen dat tot in de jaren dertig jazz de dansmuziek bij uitstek was. De nazi’s bestreden deze “Entartete Musik”, maar het is zeker niet zo dat zij verantwoordelijk zijn voor die dalende populariteit van de jazz. Integendeel. Na afloop van de Tweede Wereldoorlog werd de bigband-muziek geassocieerd met de geallieerden en kende de jazz een nieuwe bloeiperiode wat populariteit aangaat (denken we maar aan Glenn Miller en consoorten).

Een “Gentsch Handje” voor Norbert Detaeye

Op 25 november reikt de Gentsche Sosseteit voor de 26ste keer “Gentsche Handjes” uit aan verdienstelijke Gentenaren. Laureaten zijn deze keer minister van staat Luc Van den Bossche, het blonde theaterverschijnsel Pascale Platel en jazzpianist Norbert Detaeye. Zo’n vijftien jaar geleden ben ik deze laatste gaan opzoeken in zijn natuurlijke habitat, het Patershol, ook wel het Storyville van Gent genoemd, en ik legde hem de volgende hoogst originele vraag voor…

In memoriam Philippe Venneman

Op 8 mei 1993 kwam de Gentse saxofonist en drummer Philippe Venneman om het leven bij een auto-ongeluk. Hij was 46 (°Eeklo, 14/8/47) en keerde terug van een opendeurdag in zijn school in Merelbeke. Daar gaf hij echter turnen en géén muziek, zoals men wel eens zou kunnen denken. Muziek was eigenlijk een hobby voor hem, zij het dat “passie” (zeker als het jazz betreft) misschien een beter woord is.
Philippe Venneman: “Mijn vader was erg begaan met muziek. Toen ik zes jaar was, duwde hij me al een accordeon in mijn pollen. In het begin van de jaren zestig geraakte ik als tiener in de ban van de popmuziek en ik schakelde over naar de drums. In 1962 hadden we hier in Gent een nogal populair balorkest, The Ropes, waarin ook Roel Van Bambost zat. We speelden toen voornamelijk het Shadows-repertoire. Toen ik aan mijn eerste jaar farmacie begon aan de universiteit, kwam ik terecht bij het Universitair Jazzcombo, smaen met Rudy Blondeel en André Goudbeek. Drummen op de woensdagavond-repetities was plezanter dan scheikunde en dat werd dan ook meteen mijn laatste jaar farmacie. Met het jazzcombo gingen we naar het Internationaal Festival van San Sebastian spelen. Dat was een enorme stimulans om verder te doen. Het volgende jaar gingen we naar Bratislava. In 1972, nog steeds met het UJC, leerde ik Tars Lootens kennen. Dat was de periode van de Martiko en de Finkle’s waar nogal wat jazzconcerten werden gegeven. Het klikte meteen.”

The Mellvids op de Kouter

Op zondag 8 juni is er van half elf tot op de middag een aperitiefconcert voorzien van The Mellvids Big Band op de Gentse Kouter. Het zal ondertussen ook alweer een tiental jaren geleden zijn dat ik deze mensen heb geïnterviewd voor Het Laatste Nieuws. Hopelijk is het stuk nog niet al te veel achterhaald.

Dertig jaar jazz-café Damberd in Gent

Sedert 3/2/1978 werd op de Koornmarkt het aloude café Het Damberd tot een jazzcafé “omgeturnd”. “Sinds 1750 is hier ononderbroken een café gevestigd onder de naam Damberd. Dammen was toen een populair tijdverdrijf. Het gebouw zelf dateert uit de 13de eeuw en heeft nog dienst gedaan als graanopslagplaats,” aldus jazz-bassist Paul Feyaerts (°1947) in de Gazet Van Antwerpen van 26/2/2008.
Feyaerts ging in 1979 als barman aan de slag in het Damberd en enkele jaren later nam hij de zaak over. “De Korenmarkt was toen een katholiek bourgeoisbastion. Het Damberd was een van de vele bourgeoiscafés. Maar de bazin was 77 jaar en stelde haar herberg te koop. Die is toen overgenomen door Guido Bass, een Zwitser die een studentencafé had.”

Danny Thompson

Danny Thompson is een bassist, geboren in 1939, die in de periode 1964-66 deel uitmaakte van Alexis Korner Blues Band, maar ook van het jazzkwartet van Tubby Hayes. In 1966 vormde hij een trio met gitarist John McLaughlin en saxofonist Tony Roberts, maar niemand was geïnteresseerd. In 1968 richtte hij dan de folkrockgroep Pentangle op, die het uithield tot 1972.