Dré Steemans overleden

Deze nacht is Dré Steemans, vooral bekend onder de naam van zijn alterego Felice Damiano, overleden aan een hartstilstand. Steemans was 55 jaar. Voor het Gentse stadsmagazine Tempo ben ik destijds met Jessie De Caluwé en Felice Damiano gaan eten in een uitstekend restaurant in Deurle (“De ouwe hoeve”, geloof ik). En dat was maar goed ook, want Felice bleek een “professional” te zijn op dat vlak. Later zal hij in “Humo” o.m. de “Rugantino” aanprijzen, het Italiaanse restaurant van “mijn” (Constan)Tina in hartje Brussel, waar we met De Rode Vaan nog tal van uren hebben gesleten. Het was een idee van Tempo-baas Eric Goeman om de twee BRT-coryfeeën samen te brengen en hij had het op een akkoordje gegooid met de baas van dat restaurant om die confrontatie dààr te laten plaatsvinden. Deze laatste zal zich dit wel beklaagd hebben, want Tempo ging op de fles nog vóór het artikel kon verschijnen. Ikzelf kon het dubbelinterview nog verlappen aan De Rode Vaan, maar daar zal “De ouwe hoeve” niet echt mee getroost geweest zijn, denk ik. Ondertussen heb ik voor mijn blog de twee gesprekken uit elkaar gehaald, want eigenlijk leverde de confrontatie niet veel vuurwerk op en kunnen de interviews beter elk op zichzelf staan.

Geert Stadeus wordt 45 jaar!

Vandaag wordt Gentenaar Geert Stadeus 45. Hij mag dan Abraham (Tuizentfloot) nog steeds niet ontmoet hebben, het is toch voorwaar reeds een leeftijd om u tegen te zeggen. Geert is sedert 2003 hoofdredacteur van Snoecks, daarvóór was hij als free-lance journalist reeds actief voor diverse bladen zoals Het Laatste Nieuws, De Gentenaar, Menzo, Humo, Panorama/De Post, Maxim, Het Nieuwsblad, De Standaard en Muziek & Woord. Meer en meer begon hij zich echter te specialiseren als ghostwriter voor stand-up comedians of voor komische televisieprogramma’s zoals “De Rechtvaardige Rechters” of “De slimste mens ter wereld”. Heel af en toe doet hij zelf ook wel eens een standup.

Comaïne, ontwakonol en heptaminol

In de marge van de Rebellin-affaire wordt er in mijn krant nog eens herinnerd aan het feit dat Dimitri Fofonov in de Tour de France betrapt is op heptaminol. Ze schrijven er zelf bij dat het maar een “licht stimulerend middel” is. Terecht. Heptaminol lijkt me – als we dezelfde redenering toepassen als bij de comaïne en de ontwakonol die in “Dochters en dokters” worden toegediend – eerder iets tegen aambeien…

Helga Stevens zoekt publiciteit op de kap van Geert Hoste

“Helga Stevens boos om slechte regeling voor doventolk: Geert Hoste heeft afgedaan”. Met deze titel brengen Steven De Bock en Jan Claeys vandaag op de laatste pagina van De Gentenaar (“Extra”) een bijdrage over de dove politica Helga Stevens (N-VA) die vindt dat cabaretier Geert Hoste niet aan haar wensen tegemoet kwam toen ze één van zijn voorstellingen wou bijwonen. Het toeval wil dat de eerste keer dat dit in het nieuws kwam óók bij Geert Hoste was (nu al meer dan tien jaar geleden) en dat ik het was die daarover toen verslag uitbracht in Het Laatste Nieuws (waar op dat moment Jan Claeys mijn collega was en de broer van Steven De Bock mijn fotograaf). De tekst staat hieronder, zij het niet helemaal zoals hij is verschenen. Zo noem ik Stevens wel degelijk “doof” (zoals ik daarnet ook heb gedaan) terwijl ik in mijn oorspronkelijke tekst het woord “gehoorgestoord” had gebruikt omdat ik dacht dat dit politiek correct was. Ik kreeg direct een vlammende lezersbrief van madame Stevens op mijn bord met de mededeling dat ze wel degelijk doof was, zo doof als een pot. ‘t Zal mij leren politiek correct te proberen zijn!
Onnodig te zeggen dat madame Stevens bij mij direct in de onderste schuif kwam te liggen en dat ik dus ook akkoord ga met de commentaren van Geert Hoste op het jongste “incident” in de krant van vandaag: “Vlak voor de verkiezingen en net voor de vakantie van het Vlaamse Parlement, wil ze nog snel wat aandacht van de pers. Ze maakt ook misbruik van haar doofheid. Mevrouw Stevens kwam op 28 december naar mijn voorstelling. En pas nu wordt ze boos? Vreemd. (…) Ze schreeuwde ook tegen mijn medewerkers. Als die vrouw losbarst, dan is Jean-Marie Dedecker een communicant in een roze kleedje.”
Het probleem is nu natuurlijk dat ik – in afwachting van een linkse separatistische partij – mijn stem bij de komende verkiezingen beloofd heb aan Bart De Wever. Maar in de provincie Oost-Vlaanderen kan ik echter niet op De Wever zelf stemmen (ik stem uit principe altijd op kandidaten, nooit op partijen) en de N-VA-lijst wordt hier aangevoerd door… Helga Stevens!
Gelukkig heb ik niet op dit incident moeten wachten om mijn voorzorgen te nemen. Ik wist al langer dat mijn stem zeker niet naar die madame zou gaan en daarom heb ik een tijdje geleden contact opgenomen met het secretariaat van de N-VA om de namen van de andere kandidaten te kennen. En zo ben ik tot het besluit gekomen mijn stem aan de nummer twee te geven. Zijn naam ben ik ondertussen alweer vergeten, maar ge ziet, ik weet toch nog op welke plaats hij staat, hé! ;-)

Mark Uytterhoeven wordt 52

“Ha, was jij dat!” roept hij en tegen de fotograaf legt hij uit: “Het was tijdens de examens van mijn eerste kandidatuur Germaanse in Gent. Er was toen een staking van het personeel aan de gang en terwijl wij met het klamme zweet zaten, komt daar een idioot naar voren om te vertellen dat hij nu toezicht moet houden, maar dat we hem zeker niet als een stakingbreker mochten beschouwen, aangezien hij gewetensbezwaarde was en dus niet mócht staken. Net alsof wij daar op dat ogenblik ook maar aan dàchten!”

Het was juist. Dat was ik. Het gekke is echter dat ikzelf het hele voorval al lang was vergeten, ik had mij gewoon even laten ontvallen dat ik in die tijd mijn burgerdienst deed. Mark Uytterhoeven, want hij is het, wist mij dus alweer te verbazen. Dat was niet de eerste keer. Hij deed dat ook al met zijn spitse humor in “Namen Noemen”, later in “De Taalstrijd” en eigenlijk ook wel in zijn sportcolumns in het weekblad “Panorama” die werden gebundeld in “Monumentenzorg” (uitgeverij Dedalus) en waarvoor ik hem ben komen opzoeken.

Slechts acht man voor herneming “Koko Flanel”

Omdat “Loft” dit weekend “Koko Flanel” overtroefd had wat het grootste aantal bezoekers aller tijden voor een Belgische film betreft, wilden de producers van “Koko Flanel” ludiek de handschoen opnemen door de film heruit te brengen. Gisteren was dit het geval. In de Antwerpse Metropolis kwamen echter welgeteld acht mensen opdagen om de film te bekijken (in alle acht de gevallen: te hérbekijken). Op dat zelfde moment zaten in een andere zaal precies vierhonderd mensen méér naar “Loft” te kijken. En dan heb ik het natuurlijk nog niet over al die andere zalen waarin “Loft” te zien was. Over and out dus voor “Koko Flanel”. Ik zou dit dan ook niet vermelden Urbanus op stang te jagen, die zelf tegen het initiatief was en exact het aantal bezoekers had gepronostikeerd) ware het niet dat één van die bezoekers (Vincent Nachtegael als u het precies wil weten) wijze woorden spreekt in Het Nieuwsblad van vandaag: “Het zou geen gek idee zijn nu en dan eens oude films weer in de cinema te brengen. Maar als ik natuurlijk zie dat wij hier ongeveer alleen zijn, zal dat initiatief allicht een snelle dood sterven.”

Martine Bijl over “Carnavalsvrouwen”

Vanavond om half twaalf op Nederland 2: “Carnavalsvrouwen”, een documentaire van Anne Marie Bosboom over zes vrouwen voor wie carnaval meer betekent dan feestvieren. Wie echter àlles, maar dan ook àlles afweet van carnavalsvrouwen, dat is Martine Bijl…

De geschiedenis van de komische film

Een update, meer bepaald wat de Pink Panther-films betreft.

Bette Midler

Mark Rydell (dezelfde regisseur als voor “For the boys”) laat Bette Midler in “The Rose” een fictief personage spelen, Mary Rose Foster, waarvan echter iedereen weet dat ze model staat voor de eerste echte blanke blueszangeres Janis Joplin. Janis stierf op 3 oktober 1970 door een overdosis drugs, weliswaar in haar hotelkamer en niet op het podium zoals in de film, maar de theatraliteit van haar dood kwam juist door die overplaatsing goed tot haar recht.

Vanavond en morgen Jerry Lee Lewis live op de RTBf

Vanavond om kwart voor elf op La Deux: “Last man standing”, een concert rond Jerry Lee Lewis met medewerking van Tom Jones, Solomon Burke, Norah Jones, Chris Isaak, Merle Haggard, Willie Nelson, Don Henley, Ron Wood, John Fogerty en Kris Kristofferson. Heruitzending morgen om half tien op dezelfde zender. Het concert dient vooral als opwarmer voor het live-optreden van Jerry Lee op 26 november in Vorst-Nationaal.