Op 1 januari 2001 leidde Nikolaus Harnoncourt het nieuwjaarsconcert in Wenen. Op 1 januari 2001 begon ook de 21ste eeuw, ook al werd die uit puur ongeduld reeds op 1 januari van het jaar 2000 ingehaald. Toch is deze datum ook symbolisch: met de Paus van de zogenaamde historische uitvoeringspraktijk aan het hoofd van één van de traditionele pijlers van de 20ste eeuw wordt bewezen dat een pagina voorgoed werd omgedraaid. De klassieke muziek heeft haar nieuwe elan gevonden.
“Waarom lacht Nikolaus Harnoncourt nooit wanneer hij op de foto moet?” vroeg Stephan Moens toen hij de man interviewde. Het antwoord kwam terstond: “Omdat er niets te lachen valt.” Toen ik hem eens in de Gentse Bijloke vanop het podium heb meegemaakt, kreeg ik er haast koude rillingen van. Hoornist Jeroen Meyerink van het Nederlandse R.S.O. mag dan nog zeggen dat Nikolaus Harnoncourt (in Platenzaak, Radio 4, 21/2/1998) technisch niet zo’n goede dirigent is, “maar zijn orkest kende hem zo goed dat hij met een oogopslag al gedaan kreeg wat hij hebben wilde”, het is precies die strenge oogopslag die me in elkaar deed krimpen.
Verder lezen ‘Nikolaus Harnoncourt wordt tachtig’
Archief voor de categorie 'historische uitvoeringspraktijk'
De Gentse dirigent Philippe Herreweghe is de voorbije nacht het slachtoffer geworden van een homejacking. De overvallers zeiden dat ze wisten dat hij een kluis bezat en eisten dat hij ze zou openen. Daar zaten echter alleen maar documenten in. Daarop werden de dirigent en zijn vrouw in hun eigen huis opgesloten en gingen de homejackers er onverrichterzake van door.
Verder lezen ‘Philippe Herreweghe slachtoffer van home-jacking’
Frans Brüggen wordt 75!
De Nederlandse blokfluitspeler en dirigent Frans Brüggen wordt vandaag 75.
Verder lezen ‘Frans Brüggen wordt 75!’
Geert Baeckelandt
Geert Baeckelandt begon zijn muzikale studies aan het stedelijk muziekconservatorium in Brugge. Hij behaalde Eerste Prijzen klarinet en kamermuziek aan het Koninklijk Muziekconservatorium in Brussel. Hij verwierf het hoger diploma klarinet met onderscheiding aan het Koninklijk Muziekconservatorium in Antwerpen met professor Walter Boeykens en het hoger diploma kamermuziek aan het Koninklijk Muziekconservatorium in Brussel met professor Arie van Lysebeth. Hij vervolmaakte zich bij Rudolf Stalder in Basel (Zwitserland), specialist in de authentieke uitvoeringspraktijk. Geert Baeckelandt verleende zijn medewerking aan een aantal projecten in Duitsland en Frankrijk met de oude klarinet. Gedurende drie jaar was hij actief als solo-klarinet bij de Muziekkapel van de Gidsen. Vervolgens maakte hij deel uit van het Nieuw-Belgisch Kamerorkest en van het kamerorkest I Fiamminghi en de Beethoven Academie. Hij is nu solist bij het Orkest der Lage Landen. Als kamermusicus is hij lid van het houtblaaskwintet Quintessens, het ensemble Nota Bene en brengt hij recitals met pianisten Paul Hermsen en Vladimir Sverdlov, Jose Luis Juiri en On Matani. Hij maakte tal van cd’s zowel als orkestmusicus, in kamermuziek en als solist. Hij maakte deel uit van het Sinfonia Helvetica, een orkest samengesteld uit internationale solisten in Zwitserland. In 1988 werd hij bekroond als Jong Talent van het Festival van Vlaanderen. Hij trad
geregeld op als solist met het Collegium Instrumentale Brugense, I Fiamminghi, Prima la Musica en de Beethoven Academie waaronder solo-optredens in het Tokio Metropolitan Arts Centre (Japan). Hij wordt vaak uitgenodigd als vervanger in de grote symfonische orkesten als deFilharmonie (Antwerpen), het Nationaal Orkest (Brussel) en het Brabants Orkest (Eindhoven).
Hij is leraar in diverse muziekacademies in België en docent aan het Fontys conservatorium in Tilburg. Hij is ook docent aan de internationale muziekcursus te Vught (Nederland), aan de Burg Freistritz Summer Music Course (Oostenrijk) en aan de Académie internationale d’été de Wallonie in Libramont.
Op donderdag 19 november, dinsdag 24 november, zaterdag 28 november en zondag 29 november, telkens om 20 uur, tenzij bij deze laatste uitvoering, die begint om 15 uur, speelt Pieter Wispelwey samen met het Symfonieorkest van Vlaanderen, geleid door Seikyo Kim de symfonie voor cello en orkest op.68 van Benjamin Britten (1913-1976). Dat gebeurt dan respectievelijk in het Paleis voor Schone Kunsten te Brussel, het Concertgebouw van Brugge, het Muziekcentrum De Bijloke in Gent en De Singel in Antwerpen. Na de pauze komt nog een andere Brit aan de beurt: Edward Elgar (1857-1934) met zijn Enigma Variaties op.36. Als ouverture speelt het orkest de suite in A op.98b van Antonin Dvorak (1841-1904).
Verder lezen ‘Pieter Wispelwey speelt Benjamin Britten’
Cultureel nieuws
Deze morgen hoorde ik op Klara iets van The King’s Consort en daarbij merkte de presentator (of is dat op Klara ook een “disc-jockey”?) op dat Robert King binnenkort opnieuw zou vrij komen na een gevangenisstraf van twee jaar. Daar moest ik het fijne van weten natuurlijk en, jawel, op de Engelse Wikipedia kan men lezen dat King veroordeeld is voor “sexually abusing minors”. Ik moet toegeven dat hier heel wat minder ruchtbaarheid aan is gegeven dan in het geval van zijn “collega” in de populaire sector, de heer Gary Glitter. Zonder Glitter te willen goedpraten, vind ik dan ook dat hier twee maten en twee gewichten worden gehanteerd.
Daarnaast heb ik ook de eerste aflevering van “Staalkaart” ontvangen, een nieuw cultureel magazine dat de opvolger wil zijn van het destijds door de VRT uitgegeven “Muziek en Woord”. “Staalkaart” oogt veel “glossier” dan “Muziek en Woord”, maar dat betekent ook dat je nauwelijks de publiciteit van de artikels kunt onderscheiden. Via de website www.staalkaart.be kan men een abonnement nemen voor 48 euro en dan krijg je de nummers toegestuurd tot eind 2010. Er staat wel niet bij hoeveel nummers dat dan zijn, maar aangezien elders gesproken wordt van een voordeel van twee euro per nummer (acht euro i.p.v. tien in de winkel), neem ik dus aan dat het om zes nummers gaat. Interessant is wel dat als men vóór 11 oktober intekent, men gratis de driedubbele CD-box “Airs & ballets en France avant Lully” van Le Poème Harmonique toegestuurd krijgt.
Verder lezen ‘Cultureel nieuws’
Ton Koopman
Geboren in Zwolle in 1944 studeert Ton Koopman orgel en klavecimbel bij Simon C.Jansen en Gustav Leonhardt (conservatorium A’dam). Zijn eerste barokensemble heette Musica Antiqua. Alhoewel de “authentieken” principieel voorstander zijn van hedendaagse muziek, is het ontstaan van b.v. het Amsterdams Barokorkest toch terug te voeren op een incident van de zogenaamde “Notenkrakersbeweging” tijdens het Holland Festival, toen in het Concertgebouw “Stimmung” van Stockhausen werd uitgevoerd. Dat wekte zoveel agressie op bij de toeschouwers dat Frans De Ruiter en anderen de uitvoering verstoorden en in debat (nou ja, zeg maar scheldpartij) traden met Stockhausen zelf en Peter Schat.
Verder lezen ‘Ton Koopman’
De BBC is voor mij nog steeds de zender bij uitstek. Neem nu “Maestro”, een programma helemaal in de lijn van “Strictly come dancing” (binnenkort start overigens weer een nieuwe reeks) of “Sterren op het ijs”, namelijk een tiental B.E.’s (Bekende Engelsen) die onder elkaar uitmaken wie het beste een mastodont als het BBC-orkest kan dirigeren. En dat in verschillende genres: symfonisch, filmmuziek, koormuziek, als begeleider van een zanger(es) of een instrumentale solist. Met telkens prachtige muziek, want men wilde het grote publiek uiteraard niet afschrikken met Bartok of Schönberg (al wil dat nu ook weer niet zeggen dat Stravinsky b.v. niet aan bod kon komen). De would-be dirigenten werden beoordeeld door een vakjury, alleen bij de uiteindelijke beslissing tussen de twee laatste kandidaten werden de gevreesde telefoonlijnen opengedraaid. En jawel hoor, de prachtige Gordie (een zwarte DJ, geloof ik) die steeds als eerste was bekroond door de jury moest het bij de vox populi afleggen tegen stand up comedian Sue Perkins. Het is dus hààr die we vanavond aan het werk gaan kunnen zien met een speciale act op The Last Night of the Proms. Doorgaans wordt de dirigeerstok vanavond echter gehanteerd door Roger Norrington, die overigens de voorzitter van de vakjury was. Norrington dirigeerde veertig jaar geleden voor het eerst op de Proms, maar vanavond maakt hij zijn debuut op de fameuze “last night”. Ook de schitterende bariton Bryn Terfel zou van de partij zijn, maar in “Maestro” werd eerder de lichte sopraan Lesley Garret naar voren geschoven en daarvan spreekt men niet in Humo. ‘t Zal toch niet zijn dat zij Terfel vervangt, zeker?
Verder lezen ‘Roger Norrington leidt “The Last Night of the Proms”’
