Op 2 november zal het alweer vijf jaar geleden zijn dat filmmaker Theo van Gogh op klaarlichte dag werd vermoord in Amsterdam. Daarom wordt die avond een portret uitgezonden op Nederland 2. Bij deze gelegenheid ging Humo praten met auteur Joost Zwagerman die destijds in “Zomergasten” op aanvraag van Ayaan Hirsi Ali van Goghs film “Submission” heeft vertoond. En hij vertelt o.m. het volgende: “Ik heb nooit begrepen waarom links Ayaan Hirsi Ali in de ban heeft geslagen. Zeg je in het Westen dat vrouwen onder het christendom lange tijd achtergesteld werden, dan ben je progressief; zeg je dat vrouwen door de islam lang – en in grote delen van de wereld nog steeds – als tweederangsfiguren werden beschouwd, dan ben je xenofoob en uiterst rechts. Wij zitten opgescheept met Geert wilders, die geobsedéérd is door de islam. Het is toch onvoorstelbaar dat een rechtse populist als hij beweert op te komen voor de rechten van vrouwen en homoseksuelen? Hij kaapt gewoon het ideeëngoed van links, en links staat erbij en kijkt ernaar. In Vlaanderen is links al even schizofreen. Kijk naar het interessante opinistuk van die meneer van Groen! in De Standaard (Luckas vander Taelen over ‘De getto’s van Brussel’, red.): zó voorspelbaar dat die man onmiddellijk verketterd wordt. Nieuwe Nederlanders of Vlamingen in de watten leggen omdat het zielige, zwakke tweederangsburgers zijn die niet tegen een stootje kunnen: dat is pas paternalistisch! En wij maar geloven dat iemand als Tom Lanoye zo links is, terwijl wat hij laat horen in feite reactionair is – het soort dingen waar geen enkele minderheid mee gebaat is.”
Verder lezen ‘“Tom Lanoye reactionair”’
Archief voor de categorie 'film'
“Tom Lanoye reactionair”
Naar jaarlijkse traditie zal de VERENIGING VAN DE VLAAMSE FILMPERS ook dit jaar, in het kader van het Filmfestival Perspectief, de PRIJS VAN VERDIENSTE uitreiken aan een Vlaamse of Nederlandse filmpersoonlijkheid. De PRIJS VAN VERDIENSTE is een carrièreprijs, die de waardering uitspreekt van de Vlaamse Filmcritici voor een uitzonderlijke loopbaan. In het verleden werd deze prijs reeds toegekend aan: Frans Weisz (2002), Roel Van Bambost (2003), Marion Hänsel (2004), Jan Decleir (2005), Robbe De Hert (2006), Jacqueline Pierreux (2007) en Fernand Auwera (2008).
Dit jaar viel de keuze op één van onze allerbeste actrices, wiens carrière haast een halve eeuw overbrugt: Chris Lomme. Nadat ze begin jaren 1960 in Vlaanderen geïntroduceerd werd als Marieke in de populaire tv-reeks Schipper naast Mathilde (waarin ze haar levenspartner en latere echtgenoot Nand Buyl zou ontmoeten), was ze haast niet meer weg te branden van het tv-scherm. Ze speelde in bijna honderd tv-films en reeksen. Op toneel kende ze de ene triomf na de andere en op het witte doek werkte ze met heel wat bekende Vlaamse, Waalse en Nederlandse regisseurs, zoals Guido Pieters (Dokter Vlimmen), René van Nie (Een stille liefde en Doodzonde), Guido Henderickx (De proefkonijnen en Skin), George Sluizer (Two Women – naast Bibi Andersson en Anthony Perkins), Robbe De Hert (De Witte, Blueberry Hill en Elixir d’Anvers), Ben Verbong (Het meisje met het rode haar), Chantal Akerman (Toute une nuit), Peter Simons (Het einde van de reis), Hugo Claus (Het Sacrament). De laatste jaren speelde ze vooral bijrolletjes, die ze echter steeds met evenveel overgave neerzette in films als She Good Fighter (Marc Punt), Blinker (Filip Van Neyghem), Confituur (Lieven De Brauwer) en Happy Together (Geoffrey Enthoven). Een belangrijke dragende rol kreeg ze in Christmas in Paris (Hans Royaards) en Soeur Sourire (Stijn Coninx).
Het belang van Chris Lomme voor de Belgische film- en televisiewereld kan niet onderschat worden. Ze is een natuurtalent, dat elke rol aankan, van de moeilijkste Shakespeare-rollen tot lichte boulevard komedies. Het is voor de Filmpersbond dan ook een hele eer om Wij nodigen u dan ook graag uit op de overhandiging van de PRIJS VAN VERDIENSTE op MAANDAG 16 NOVEMBER e.k. te 20u00 in het AUDITORIUM VAN DE BIBLIOTHEEK PERMEKE op het De Coninckplein te Antwerpen. Na het laudatio, dat uitgesproken zal worden door Lukas De Vos, Voorzitter van de VERENIGING VAN DE VLAAMSE FILMPERS, wordt de film Soeur Sourire van Stijn Coninx voorgesteld.
Mogen wij u vragen uw aanwezigheid te bevestigen op het telefoonnummer 03-272.51.10 van het Filmhuis Klappei of per e-mail: filmhuis@pandora.be . Voor verdere informatie kan u terecht op het secretariaat, op bovenvermelde GSM-nummer of e-mail.
Verder lezen ‘CHRIS LOMME laureate van 2009 voor de PRIJS VAN VERDIENSTE’
GENT – Na Ben X plant Nic Balthazar een tweede film. Team Mario – zoals de werktitel luidt – gaat over Mario Verstraete, de Gentenaar die in 2002 als eerste in ons land euthanasie liet uitvoeren. ‘De film is gebaseerd op zijn leven, maar het blijft fictie’, zegt Balthazar.
Helemaal concreet zijn de plannen nog niet en de financiering van de film is nog niet rond, maar toch ziet de toekomst van Team Mario er verre van slecht uit. ‘De eerste versie van mijn scenario heeft een speciale vermelding gekregen op het New Cinema Network in Rome. Nadat ik was uitgenodigd voor een prestigieuze scenaristenworkshop – wat ik op zich al een hele eer vond – is het bovendien ook geselecteerd voor Crossroads, in het Griekse Thessaloniki’, zegt Nic Balthazar.
‘Hoewel we eigenlijk liever nog niet naar buiten waren gekomen met onze filmplannen – aangezien ze nog niet echt concreet zijn – zijn we uiteraard bijzonder blij met die erkenning. Ook al omdat die de financiering van de film mogelijk vlotter kan doen verlopen.’
Echt commercieel lijkt de inhoud van Team Mario op het eerste gezicht niet. ‘Maar dat kon je ook van Ben X zeggen, een film die ging over autisme, pesten op school en zelfmoord. Bovendien zie ik Team Mario niet zozeer als een film over de dood, maar over het leven. Wie zijn dood regisseert, kan misschien ook zijn leven beter in handen nemen. Bovendien gaat de film voor een heel groot deel over de mensen rond van Mario. Hoe reageer je als iemand uit je omgeving zegt dat hij zijn leven wil beëindigen zodra het de moeite van het leven niet meer waard is?’
Balthazar kent het verhaal van Mario Verstraete uit de eerste hand. ‘Hoewel het niet de bedoeling is om zijn leven getrouw te verfilmen – het hoofdpersonage is fictief en is zeker niet op Mario alleen gebaseerd – zullen we zijn naasten inspraak geven’, belooft Balthazar.
Wanneer hij precies aan zijn film kan beginnen, weet Balthazar zelf nog niet. ‘Ik hoop op volgend najaar, maar of dat zal lukken is koffiedik kijken.’
http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?articleid=M42GTIBD&postcode=9000
foto Pol De Wilde – Corelio
Verder lezen ‘Nic Balthazar sleutelt aan opvolger voor ‘Ben X’’
Niet zo lang geleden was er op Nederland 2 een interessante documentaire over het leven van de Australische filmacteur Errol Flynn (1909-1959), die in Hollywood kort voor de Tweede Wereldoorlog successen scoorde als Captain Blood, Robin Hood, Don Juan of andere “swashbucklers”. Ik zou niet durven zeggen dat het een hagiografie is geworden (dat is gewoonweg onmogelijk met iemand die een leven heeft geleid als dat van Flynn), maar het was duidelijk dat het “mission statement” van de documentaire luidde: Flynn te zuiveren van de aantijgingen dat hij zou gespioneerd hebben voor de nazi’s.
Verder lezen ‘Een halve eeuw geleden overleed Errol Flynn’
Herbert George Wells
Het verhaal en de verschillende versies van “The War of the Worlds” zijn alom gekend bij het publiek. Voor velen blijft dit bijzondere avontuur in hun verbeelding de eerste kennismaking met een “buitenaardse invasie’ ongeacht of dit gebeurde door het boek van de briljante HG Wells (1898), het hoorspel van Orson Welles uit 1938 of de moderne verfilmde versie van Spielberg. Het was echter de originele versie, die van HG Wells, ten tijde van het Victoriaanse Engeland, die in 1978 de aandacht van componist Jeff Wayne trok. De New Yorkse producer/componist Jeff Wayne was in het midden van de jaren 70 op zoek naar ‘zijn groot project’. Wayne, wiens vader musicalproducent was, had al soundtracks voor het theater gemaakt en zou later nog met The Who en Ladysmith Black Mambazo werken, alsook met tientallen andere artiesten uit de film-, theater- en uiteraard muziekwereld. Bij het lezen van de beroemde roman van HG Wells kreeg hij een openbaring. Hij kon niet weerstaan aan de combinatie van het tijdperk en het intergalactische drama. Er volgden drie jaren van compositie, montage en het plaatsen van de grootste namen -Richard Burton blijft onvergetelijk in zijn rol van de ‘journalist’- uit die tijd om uiteindelijk geschiedenis te schrijven met het conceptalbum ‘Jeff Wayne’s Musical Version of The War of The Worlds’ (1978). Tot op heden werden er meer dan 15 miljoen exemplaren van het album verkocht. Er werden versies in verschillende talen geproduceerd en het album haalde de top 10 in 22 landen, met 14 keer platina in Groot-Brittannië, Australië en Nieuw-Zeeland. Vandaag is Jeff Waynes werk levendiger dan ooit dankzij een prachtige spektakel dat bol staat van de speciale effecten! Echte vliegende schotels, 3D-technieken en een verbazingwekkende grafische vormgeving maken allemaal deel uit van deze meeslepende vertoning. Maar het gaat hier niet enkel om de deus ex machina: de originele soundtrack werd opnieuw opgenomen door een orkest, acteurs en befaamde zangers zoals Jason Donovan. Het universum van Jeff Wayne en HG Wells is meer dan een bezoek waard. Niet alleen kan de emotie van dit prachtige verhaal beleefd of herbeleefd worden maar de bezoekers worden eveneens volledige ondergedompeld in de muziek van het album ‘Jeff Wayne’s Musical Version of The War of The Worlds’ (1978). Helemaal “Alive On Stage” dan wel! Afspraak in de Lotto Arena op 26 november 2010. Ticketprijs: 73 euro – 64 euro (incl. servicekosten). De tickets kunnen gereserveerd worden via Proximus Go For Music: 0900 2 60 60 – www.proximusgoformusic.be.
Verder lezen ‘Herbert George Wells’
Alfredo Cocozza werd geboren in Philadelphia op 31 januari 1921 in een milieu van arme Italiaanse emigranten. Al vlug komt zijn zangtalent bovendrijven en dankzij de gewezen operazangeres Irene Williams kan hij een studiebeurs bemachtigen van dirigent Serge Koussevitsky om zich hierin te bekwamen bij Enrico Rosati. Als hij in 1942 zijn podiumdebuut maakt, verandert hij zijn naam in Mario Lanza, als hulde aan zijn moeder die Maria Lanza heette.
Slechts vóór hij in films optrad (vanaf 1947) heeft Mario Lanza echt in opera’s gezongen, zij het zonder veel succes (“Die Lustige Weiber” in Tanglewood en “Madama Butterfly” in New Orleans). Daarna beperkte hij zich tot concertgala’s, zo ook in het Casino-Kursaal van Oostende.
In die films was hij zeker geen gemakkelijke. Zo was hij nogal berucht voor zijn vuilbekkerij en ook placht hij nogal eens look te eten als hij een kusscène had met een tegenspeelster die hem niet echt aanstond.
De omstandigheden van zijn overlijden op 7 oktober 1959 zijn nogal duister. Omdat hij last had van zwaarlijvigheid, onderging hij telkens vóór hij een film ging draaien een wel zeer drastische vermageringskuur. Hij ging namelijk naar een sanatorium, waar hij in een soort comateuze toestand werd gehouden en waar men hem intraveneus slechts het allernoodzakelijkste toediende. Nu had hij kort vóór hij weer zo’n kuur zou ondergaan geweigerd op te treden in een benefiet, georganiseerd door de maffia, meer bepaald door Lucky Luciano. Sommigen veronderstellen dan ook dat er in dat sanatorium werd geknoeid, zodanig dat een hartstilstand werd teweeggebracht. De chauffeur die er hem naartoe bracht en de verpleegster die hem verzorgde werden alvast niet meer weergevonden. Als officiële doodsoorzaak werd opgegeven: een luchtbel in een infuus. Zes maanden later overleed zijn vrouw Betty die aan pillen verslaafd was.
Brigitte Bardot wordt 75!
Brigitte Bardot werd geboren in Parijs op 28 september 1934 als dochter van de industrieel Louis Bardot. Ze werd op het conservatorium van Parijs tot klassiek balletdanseres geschoold en begon met modellenwerk toen ze 15 jaar oud was. In 1952 was ze voor het eerst te zien op het witte doek in “Manina, la fille sans voile”. De titel zegt alles.
Verder lezen ‘Brigitte Bardot wordt 75!’
De rode linten op de festivalaffiche verraden het al: het Filmfestival Gent focust op Azië en meer bepaald op China als filmland. Samen met Europalia haalt het festival ook tal van Chinese filmmakers naar Gent zoals regisseur Wang Quan’an en actrice Yu Nan. Beiden zetelen in de jury van het festival. Naar aanleiding van hun bezoek toont het festival de vier films waaraan zij samen werkten.
Verder lezen ‘Het Filmfestival Gent focust op Azië’
De interessantste film van het komende Filmfestival is zonder enige twijfel van “Telstar” van regisseur Nick Moran. De film, die zich situeert in de vroege jaren 60 in Londen, vertelt het verhaal van de eerste onafhankelijke platenproducent ter wereld, Joe Meek. Meek was een genie, een non-conformist die heel vroeg een fenomenaal succes boekte met “Telstar” – de best verkochte plaat van die tijd – vooraleer tegenslagen, depressie, teleurstellingen en paranoia hem naar moord en zelfmoord dreven. Hij was homoseksueel, verslaafd aan amfetamines, getalenteerd, maar ook heel verward, en had een voorliefde voor het occulte. In dit reële verhaal, dat sterker is dan fictie, wordt de opgang en val van Joe Meek geschetst. Het resultaat is een satirische tragikomedie over de vele facetten van Joe Meek, een man die nu beschouwd wordt als de pionier van de populaire muziek. In de film wordt zijn rol vertolkt door Con O’Neill. Kevin Spacey is Major Banks, Pam Ferris Mrs. Shenton, J.J.Field is Heinz Burt en James Corden speelt Clem Cattini.
Verder lezen ‘“Telstar”, de film over het leven van Joe Meek’
Met de tentoonstelling Anime! High Art – Pop Culture in het Gentse Caermersklooster duikt het Filmfestival Gent samen met de provincie Oost-Vlaanderen in de wereld van de Japanse animatiefilm.
Aan de hand van honderden originele tekeningen, 3D-objecten en filmfragmenten geeft de tentoonstelling een overzicht van de verschillende Anime subgenres, van de internationaal bekende films als Akira en Princess Mononoke tot Tezuka Osamu’s klassieker Astroboy en computerspelletjes als Final Fantasy en Pokémon. De tentoonstelling loopt van 9 oktober 2009 tot 10 januari 2010 en sluit aan bij de festivalfocus op Azië.
Verder lezen ‘Anime tentoonstelling tijdens Filmfestival’
