De Gentse vzw Amarant organiseert deze zomer de cursus “Hardnekkige theorieën en mysteries. De avonturen van Indiana Jones”. Op vrijdag 27 juni in Brussel (Gemeenschapscentrum De Markten, Oude Graanmarkt 5), op zaterdag 28 juni in Gent (De Cirk, Zebrastraat 34) en op vrijdag 4 juli in Berchem (het Huis van de Sport, Boomgaardstraat 22/1). Docenten zijn Valerie Delaey, Veerle Uyttersprot en Klaas Vansteenhuyse. Deelnemen kost niet minder dan 23,50 euro (22,50 euro voor cursisten jonger dan 26 of ouder dan 60 en 20 euro voor leden). Dan ben je heel wat goedkoper af met onderstaande tekst!

Een merkwaardig voorval in… het voetbal! Een supporter van het Turkse Fenerbahçe heeft bij de UEFA en de FIFA een klacht ingediend tegen Inter Milaan. In de match tussen de twee ploegen op het einde van vorige maand droegen de spelers van Inter immers niet hun gebruikelijke blauw-zwarte kleuren (ongeveer zoals bij ons Club Brugge), maar een witte uitrusting met daarop een groot rood kruis. Mij deed het aan de Engelse vlag denken (de Engelse, niet die van het Verenigd Koninkrijk!), maar de Turkse advocaat Baris Kaska zag hierin een verwijzing naar… de kledij van de kruisvaarders, die duizend jaar geleden Jeruzalem veroverden ten koste van de Muzelmanen. Kaska vond dit dus een belediging van islam en wenst dat de 3-0 nederlaag van Fenerbahçe wordt omgezet in een 5-0 zege wegens forfaitwinst.
Uiteraard zal het ‘m vooral dààrom te doen zijn, maar toch vind ik dat de man ergens gelijk heeft. Niet alweer bij de zoveelste “belediging van de islam” natuurlijk, wat na cartoons en teddyberen nu stilaan toch mij de strot uitkomt, maar ik denk wel dat hij gelijk heeft dat de kledij van de spelers van Inter op de kruisvaarders was gebaseerd. Meer zelfs, ik begin nu ook te denken dat de Engelse vlag daar evenééns op is gebaseerd (remember Richard Leeuwenhart?). Ik ben geen kenner op dat vlak, maar ik had hier wel graag een reactie op gehad van iemand die wél thuis is in deze materie.
En waar ik vooral naartoe wilde: de kruistochten zijn ook op de dag van vandaag nog altijd actueel. En zo komen we langs een heel grote omweg in Gent terecht. Want de kruistochten vormden de rechtstreekse aanleiding voor de stichting van de Orde van de Tempeliers. En later gingen zij ervan uit dat Jezus Christus kinderen had verwekt bij Maria Magdalena. En volgens sommigen leven afstammelingen daarvan hier in Gent. En ligt de legendarische schat van de Tempeliers hier ook niet begraven? En wat heeft de diefstal van het Lam Gods met dit alles te maken? Het lijkt een hoop onzin, wat ik hier uit mijn botten sla, en misschien is het dat ook wel, maar een steeds groeiend aantal mensen doen goed hun best om hieraan geloof te hechten.

Twintig jaar geleden is het begonnen met science-fiction auteur Patrick Bernauw en later was het Cor Geysen die al deze gegevens in een aannemelijk verhaal aan elkaar tracht te koppelen. Je gelooft het of je gelooft het niet, maar het is alleszins erg boeiend om naar te luisteren.
TEMPELIERS
Ons verhaal begint bij de Tempeliers. Deze Orde van de Arme Ridders van Christus en de Tempel werd in 1118 gesticht door ene Hugues de Payan, graaf van Champagne. Met acht uitverkorenen bood hij toen in Jeruzalem ongevraagd zijn diensten aan aan Boudewijn I, de jongere broer van “onze” Godfried van Bouillon, die negentien jaar eerder de stad had “heroverd”. De opdracht die de Payan zichzelf had toegemeten was “de beveiliging van de straten”, vooral met het oog op de pelgrims. Een soort politie dus. Boudewijn bood hen een vleugel van zijn paleis aan die was gebouwd op de ruïnes van de tempel van Salomon en vandaar dus de benaming voor deze “flikken”.
In 1128 werden zij ter gelegenheid van het concilie van Troyes door Bernardus van Clairvaux uit Palestina teruggeroepen en officieel als religieus-militaire orde erkend. Enkele jaren later voegde paus Innocentius II er nog aan toe dat zij enkel verantwoording moesten afleggen tegenover de paus en niet tegenover wereldlijke vorsten, zodat zij in hoog aanzien kwamen te staan. Dat maakte dat de meeste westerse vorstenhoven wel een of andere telg bij de Tempeliers hadden. Aangezien zij echter de drie gebruikelijke geloften hadden afgelegd - gehoorzaamheid, kuisheid en ook armoede - werd de orde op de kortste tijd schatrijk. Ze brachten immers wel hun rijke erfenis mee, maar mochten er niets van opdoen!
Dat alles was natuurlijk theorie. In de praktijk begon de corruptie te tieren. Zo zorgde grootmeester Gérard de Ridefort er met zijn onoordeelkundig gedrag voor dat in 1187 Jeruzalem weer in handen van de Mohammedanen viel. Van dan af begonnen de Tempeliers toch naar een eigen rijk in het Westen te streven, met als basis de Languedoc, waar zij een merkwaardig bondgenootschap aangingen met de ketterse Albigenzen…
Umberto Eco laat in “De Slinger van Foucault” de Tempeliers zelfs naar de wereldheerschappij streven. Zij zijn via de slinger op zoek naar het punt op het aardoppervlak waar men de ondergrondse stromingen van de aarde kan beheersen, zodat men ook het klimaat van de hele wereld kan bepalen. Misschien moet Al Gore hier wel de oorzaak van alle narigheid gaan zoeken!
DE ARK
Volgens andere bronnen ontlenen de Tempeliers echter hun macht aan een ander “geheim”, namelijk dat van de ark. Herinner u dat het volstond om de ark rond Jericho te dragen om de muren te doen vallen. Sommigen leiden hieruit af dat de ark een soort van nucleair wapen avant la lettre zou zijn. In dat geval zou de kracht niet onder-aards, maar buiten-aards zijn. De Ark zou zich op dit moment ergens in Amerika bevinden en zou daar geraakt zijn via Schotland.
Een andere versie is echter dat Salomon de Ark zou geschonken hebben aan de zoon die hij bij de koningin van Sheba had verwekt. (Dat verhaal staat trouwens afgebeeld op een ander schilderij in de Sint-Baafskathedraal, namelijk dat van Lukas de Heere.) En langs die weg zou ze zich op dit moment dus in Ethiopië bevinden. Wellicht verspreidt de Ark dan geen nucleaire stralingen maar marihuanadampen waaraan de Rastafari’s zich kunnen laven…
Sceptici zullen aanvoeren dat de verborgen symboliek in het Lam Gods er natuurlijk altijd al is geweest. Waarom heeft men dan vijfhonderd jaar moeten wachten vooraleer de diefstal door Arsène Goedertier hiermee in verband zou kunnen worden gebracht?
De bewering dat er “altijd wel iets aan de hand is geweest met het schilderij” staven met het feit dat Jozef II Adam en Eva een broek aandeed, kan daartoe toch nauwelijks aanleiding geven! Ook het feit dat de kerk altijd weinig heeft omgekeken naar het schilderij (**) is nauwelijks een argument.
Dat anderzijds niet Judocus Vijdt maar wel Willem IV van Henegouwen, een lid van de toen reeds honderd jaar verboden Orde der Tempeliers de opdracht gaf tot het maken van het Lam Gods, wordt in de eerste plaats afgeleid uit allerlei inscripties, maar ook uit het onderwerp van de schilderij. Naast het evidente Lam uit de titel staat immers de Graal centraal (het bloed van het Lam wordt daarin opgevangen) en de Tempeliers zijn juist de hoeders van de Graal. Al dient meteen opgemerkt dat deze interpretatie dan weer niet overeenkomt met de huidige opvatting dat de Graal geen voorwerp is, maar staat voor Sang Royal, wat dan zou slaan op het feit dat Christus wel degelijk nakomelingen zou hebben en dat afstammelingen daarvan nog steeds in leven zouden zijn.
SANG ROYAL
Sinds het verschijnen in 1982 van het boek “The Holy Blood and The Holy Grail” van Henry Lincoln, die hierin zijn bevindingen voor een BBC-documentaire bundelt, en nog veel meer sinds de Amerikaanse auteur Dan Brown in 2003 deze theorie klakkeloos kopieerde in zijn succesboek “The Da Vinci Code” (***), heeft men op de graal dus een heel andere kijk.
In de teksten waarin de “san graal” (heilige graal) voorkomt, wordt geen spatiëring tussen de woorden gebruikt en Lincoln (hierin gevolgd door andere exegeten) gaat ervan uit dat men gewoon een verkeerde splitsing heeft gemaakt. Het is niet “san graal” maar “sang raal”, waarbij “raal” staat voor “real”, “royal”, koninklijk bloed dus (****). Bijgevolg is er niet langer sprake van een beker of een schaal of wat dan ook, want hoe geeft men “koninklijk bloed” (of eender welk bloed for that matter) door? Via het nageslacht. Zelfs katholieke historici geven tegenwoordig toe dat Christus wellicht niet celibatair leefde, maar dat hij met Maria Magdalena een nageslacht heeft voortgebracht.
En dat nageslacht zou dan in Zuid-Frankrijk (de Languedoc) verder hebben bestaan. Het lichaam van Christus zou daar ook (met name in Rennes-le-Château) trouwens begraven zijn, ofwel meegebracht door zijn tweelingbroer Thomas (overigens de auteur van een apocrief vijfde evangelie) voor wie de theorie aankleeft dat Jezus wel degelijk op het kruis is gestorven; anderen geloven dat hij nog bij leven en welzijn in Marseille is aangekomen en pas later, van ouderdom, daar gestorven. Uit zijn nageslacht zou dan de dynastie van de Merovingers zijn voortgekomen en hiermee zitten we via Clovis wel erg dicht in de buurt van Front National-toestanden!
De alliantie tussen Rome en de Merovingers zou standhouden tot de periode van de vadsige koningen, waarbij met name Dagobert II op last van Rome uit de weg werd geruimd, zodat men een verbond kon aangaan met de Karolingers van Karel Martel. Deze zoon van Pepijn de Dikke (de hofmeier die Dagobert had vermoord op een wijze die aan Siegfried in de Nibelungen doet denken - Wagner was met zijn Parsifal uiteraard een Graal-fan) had zelf nog het koningschap geweigerd, maar zijn zoon Pepijn III had het opgeëist door de paus de vraag te stellen: wie heeft er het meest recht op het koningschap? Die welke zich gewoon zo noemt of diegene die echt de functie uitoefent?
De paus schaarde zich aan de kant van Pepijn en daarmee werd de band met de Merovingers verbroken. Hiervoor diende (in 754) wel het ritueel van de “zalving” te worden ingesteld, waardoor iemand door de paus tot koning kon worden gezalfd, onafgezien van welk bloed er door zijn aderen stroomde. Dit was meteen ook voor de toekomst van belang: het wereldlijke gezag moest altijd de goedkeuring van Rome krijgen.
Men had evenwel over het hoofd gezien dat de zoon van Dagobert, Sigebert, aan de slachting was ontkomen, zodat het geslacht van Christus via hem werd verdergezet en tot op het huidige ogenblik nog achter de schermen politiek bedrijvig zou zijn. Het rechtse Europarlementslid Otto von Habsburg (pretendent voor de Oostenrijkse troon) wordt in het boek als jongste telg (°1912) genoemd, maar daarmee bedoelt men dan blijkbaar de oudste van de jongste afstammelingen, want niet alleen heeft hij nog een broer, Rudolf (°1919), die in Brussel woont, en er zijn nog drie zussen en twee andere broers, die ondertussen weliswaar overleden zijn (Carl Ludwig in december 2007, eveneens in Brussel), maar één van die broers, Robert, is de vader van Lorenz, de man van prinses Astrid.
JAN VAN EYCK
Terug naar het Lam Gods, waar de negen stichters van de Tempeliers ook afgebeeld staan op een paneel, net naast dat van de Rechtvaardige Rechters. Deze laatsten zouden dan weer staan voor de moordenaars van Willem IV, waarna Judocus Vijdt dus op de proppen is gekomen. De middenste stichter van de Tempeliers heeft trouwens het gezicht van Willem IV gekregen. Daarnaast zit Godfried van Bouillon op een ezel, een rechtstreekse verwijzing naar de intocht van Christus in Jeruzalem.
De maker van het Lam Gods is overigens niet “de gebroeders Van Eyck”, want Jan en Hubert waren geen broeders maar neven. En vooral, Hubert wist helemaal niets af van schilderen, maar wel “broeder” Van Eyck. Jan Van Eyck was met andere woorden een “ingewijde” van de Tempeliers.
Dat het Lam Gods trouwens in Gent werd geschilderd, is volgens Cor Geysen geen toeval. Het “goddelijke bloed” werd immers doorgegeven aan de Merovingers, die wij kennen als “de vadsige koningen”, een ietwat verkeerde vertaling van “les rois faignéants”, die enkel “faignéant” waren omdat ze niet absolutistisch konden regeren. In werkelijkheid waren ze wel wetenschappelijk (en misschien ook wel alchemistisch) onderlegd. Zo stuurde koning Dagobert I de zendeling Amandus naar de samenvloeiing van Schelde en Leie om daar Gent te stichten. In Gent zouden zich trouwens twee “Mottes” bevinden, dit zijn “heuvels” met onderaardse krachten (zie hoger), waarop de Tempeliers rond 1100 dan twee van hun “commanderijen” hebben gevestigd, met name het Prinsenhof, waar later Karel V zou worden geboren, en het Tempelhof, waar nu zowaar de serviceflats van de nabijgelegen Volkskliniek gevestigd zijn.
Ook de Graven van Vlaanderen stammen af van de Merovingers. Er zou trouwens een geheime onderaardse gang bestaan hebben tussen het Gravensteen en het Tempelhof. Het is precies dit “geheim” (niet de onderaardse gang, maar de bloedafstamming) die Jacques de Mollay destijds het leven zou hebben gekost, toen Filips de Schone de Tempeliers begon uit te roeien. Zelfs de Leeuw van Vlaanderen zou naar deze symboliek verwijzen, aangezien het een “klimmende” (klauwende) leeuw is, net zoals de Leeuw van Juda, de voorvader van David, het geslacht waaruit Jezus stamde.
Via het huwelijk van Margaretha van Male met Filips de Stoute wordt de bloedafstamming dan doorgegeven aan de Bourgondiërs (denk aan de Orde van het Gulden Vlies, die ook een soort Tempelorde was) en zo naar de Habsburgers. Men kan zich trouwens afvragen of de recente belangstelling van de Habsburgers voor Gent (denk aan het spraakmakende huwelijk van Catharina von Habsburg, de dochter van Rudolph, met de Italiaanse graaf Massimiliano Secco d’Aragona in januari 1999) daarmee iets te maken heeft. Waarmee het zeker niets te maken heeft, is met het huwelijk van Philip en Mathilde, want Mathilde stamt af van een Maltezersfamilie en dat zijn zowat de gezworen aartsvijanden van de Tempeliers. De Maltezers hebben van de paus namelijk de geconfisceerde bezittingen van de Tempeliers gekregen, toen ze werden verboden, een “onrecht” dat onder andere Napoleon Bonaparte heeft trachten te herstellen (*).
ZEELAND
Ook de oudst bekende Graaltekst is in Gent ontstaan, namelijk geschreven door Chrétien de Troyes in opdracht van Filips van den Elzas. Deze tekst is een vertaling van een ouder boek dat helaas is verloren gegaan. Waarom men - in het licht van de “Gentse connectie” - dat oorspronkelijke boek steevast in Zuid-Frankrijk, zoniet zelfs in Perzië of India wil situeren is dan ook een raadsel. Dat is eveneens de mening van het Nederlandse schrijversduo Paul Verhuyck en Corine Kisling in “Het Leugenverhaal” (2007).
Beide schrijvers hadden zich acht jaar daarvóór in Zeeland gevestigd, meer bepaald in het dorpje Graauw. Volgens hun boek met de niet mis te verstane titel is de graal dan ook daar verborgen. Een evidente Spielerei, maar niet van enige grond ontbloot. Zo zouden er, naast verwijzingen naar de Arthur-legende, in het verhaal van Chrétien ook referenties aan het Reinaert-verhaal staan, dat zich in het Land van Waas (waartoe ook een gedeelte van Zeeland behoort) afspeelt.
Bij Chrétien is de graal een schaal, maar bij Wolfram von Eschenbach is het al een steen geworden, de fameuze Steen der Wijzen, die het eeuwige leven (de ultieme transformatie) belooft. Vandaar ook de aanwezigheid van neonazi’s en skinheads in het boek (zie verder).
KRUISIGING
Alhoewel het van minder belang is (hij kan namelijk kinderen verwekt hebben vóór zijn kruisdood), geloven sommige Tempeliers dus niet dat Christus aan het kruis is gestorven (zijn lijden werd verzacht door de bekende in azijn gedrenkte spons, in deze azijn was mogelijkerwijs alruin ofte mandragora opgelost, een sterk verdovend middel). Daarom verwijst het Tempelierskruis dan ook niet naar een dergelijk kruis, maar is het gelijk in de vier richtingen, die verwijzen naar de vier windstreken.
Maar goed, terug naar de kruisiging van Christus. Die azijn b.v. die men hem geeft, is normalerwijze slechts in zoverre sadistisch dat de gekruisigde hierdoor weer terug tot bewustzijn komt (vergelijk met vlugzout), zodat hij het in sommige gevallen zelfs een week kan uithouden. Het breken van de beenderen is daartegenover géén sadisme, maar een vreemde vorm van menslievendheid. Op die manier heeft men geen steun meer en sterft men sneller door verstikking.
Maar bij Jezus heeft de “azijn” dus juist het tegenovergestelde effect! Daarom veronderstelt men dat de spons b.v. in belladonna was gedrenkt en dat daardoor de dood kon worden gesimuleerd. Op die manier voorkwam men ook het breken van de benen, zoals in de profetieën stond. Niet dat die profetieën (ook in andere gevallen) zo Nostradamus-like juist waren, maar Jezus droeg er zorg voor steeds te handelen nààr die profetieën.
Na afloop zou hij dan met Maria Magdalena, Martha, Lazarus en Jozef van Arimathea zijn uitgeweken naar Zuid-Frankrijk (overigens een rijk puikje, het verhaal van “de arme timmermanszoon” is alweer apocrief), waar hij dus aan de oorsprong zou liggen van een geslacht, waarvan nog steeds nakomelingen leven. Om voor dat nageslacht te zorgen hoefde hij zelf natuurlijk niet naar Frankrijk te komen. Henry Lincoln - zie hoger - kan zich dan ook best verzoenen met andere theorieën, waarbij hij veel later in Alexandrië, Kasjmir of Massada zou omgekomen zijn.
Volgens weer andere bronnen zou Jozef van Arimathea met twaalf volgelingen en in het bezit van de Graal, dan weer in de meest bekende betekenis, als tinhandelaar in het Britse Cornwall zijn terechtgekomen, waar inderdaad tin werd ontgonnen. Daar zou hij zijn staf hebben geplant in Glastonbury, waar sindsdien een struik het hele jaar door in bloei staat. Nog altijd trouwens. En er is een bron die rood kleurt omdat het bloed van de Graal erin vergoten werd. Al zou het natuurlijk ook kunnen dat het gewoon roest is. Niet toevallig wordt in Glastonbury ook het graf van de al dan niet mythische koning Arthur gesitueerd. En al is het graf zeker een vervalsing, het jaarlijkse popconcert dat er plaatsvindt, wou zeker in de jaren zestig meer zijn dan gewoon een popconcert. Het was een wonderlijke mix van christelijk geloof met heidense riten.
JOHANNES DE DOPER
Een andere opvatting is dan weer dat niet Christus maar Johannes de Doper de echte Messias zou geweest zijn. Christus zou dan ook de aanstoker zijn om Johannes letterlijk een kopje kleiner te laten maken. Ook dat zou te zien zijn op het Lam Gods, dan zou de ongeïdentificeerde vrouw naast Maria Magdalena (Christus’ echtgenote dus) Salomé zijn.
Het afgehouwen hoofd dat de Tempeliers zouden aanbidden (Bafomet) zou dan ook dat van Johannes de Doper zijn. Men gaat daarbij wel gemakshalve voorbij aan het feit dat deze theorie helemaal die van de “goddelijke afstamming” ondergraaft.
Arsène Goedertier van zijn kant haalde zijn wijsheid vooral uit de boekjes. Uit detectiveboekjes van Arsène Lupin o.a. En zo zou in “L’aiguille creuse” (letterlijk “De holle naald”, maar in het Nederlands uitgegeven als “Het geheim van Arsène Lupin”) bijna letterlijk de roof van het paneel met de Rechtvaardige Rechters beschreven staan. In dat geval zou enkel de keerzijde (Johannes de Doper) écht geroofd zijn (en nadien terugbezorgd als bewijs dat de dief wel degelijk ook de Rechters in zijn bezit had).
Dit zou dan ook het schilderij zijn dat de enige getuige, namelijk een professionele dief, die juist bij de bakker om de hoek wou inbreken, in een Chevrolet zou hebben zien laden. De Rechters zelf zouden dan vlakbij de oorspronkelijke plaats verborgen zijn, zoals ook al vele theorieën hebben verkondigd. Maar aangezien Goedertier nochtans niet zoveel tijd had om zeer uitgebreid te werk te gaan, zou het dan toch normaal gesproken al moeten teruggevonden zijn.
Over het feit dat dit niet zo is bestaan er twee theorieën. Een eerste theorie vertrekt van het feit dat Mgr.Coppieters in geldnood zou hebben verkeerd, zodat hij het schilderij zou hebben laten stelen om dan een verzekeringspremie te kunnen incasseren. Dan zou in 1939 Coppieters het schilderij weer hebben opgevist, maar het zou reeds helemaal verrot geweest zijn en daarom heeft hij het verbrand in zijn open haard. Een plausibele theorie, alleen… het schilderij wàs niet verzekerd!
Een tweede theorie is dat het verborgen is op de plaats waar nu het gigantische orgel staat. Ten eerste was dat orgel er op het moment van de diefstal nog niet en ten tweede heeft men daar nog niet goed gekeken omdat het afbreken van dat orgel een veel te omslachtige bezigheid is. Bij oppervlakkige zoektochten heeft men er wel eens een afbeelding van het Lam Gods gevonden. Puur toeval of een aanwijzing van Goedertier? Tenslotte stond die toch bekend als een flauwe plezante. Zo loste hij met gemak tal van inbraken op (in de kerk van zijn woonplaats Wetteren, bij zijn schoonbroer, een juwelier in Dendermonde), die hij wellicht zelf had gepleegd.
BLUNDERS
Er werd wel ongelooflijk slordig omgesprongen met het onderzoek. Naar eigen zeggen was minister van justitie Paul Emile Janson helemaal niet geïnteresseerd in het terugvinden van de dader. Het paneel terugvinden was voldoende. Vandaar b.v. dat men zes maanden wachtte om de taxichauffeur te ondervragen die een deel van het losgeld kwam ophalen. Uiteraard herinnerde die zich nog nauwelijks iets van zijn opdrachtgever. Men had overigens niemand bij pastoor Meulepas (die als tussenpersoon fungeerde) geposteerd, het was de meid die zag dat het met een taxi werd gebracht!
Goedertier gebruikte ook een code, die tot nu toe niet kon worden ontcijferd. Toen Patrick Bernauw zich in een antiquariaat het boek “De dubbele muur” van Valère De Pauw wou aanschaffen, een roman over de fameuze diefstal, bleek dit echter een dummy te zijn en die zou ook een boodschap in code hebben bevat, die Bernauw bijna onmiddellijk kon doorbreken (de klinkers waren genummerd van 1 tot 5, waarbij A 1 is). Daar zou dan hebben gestaan dat het paneel verborgen zit “waar koe en vogel elkaar ontmoeten”. Op de hoek van de Koestraat en de Vogelmarkt staat nu een winkel van Kid Cool, maar indertijd was dit de woning van Jan Van Eyck. Te mooi om waar te zijn natuurlijk.
De link tussen beide mysteries zit volgens Bernauw en Geysen bij de nazi’s, die zoals we konden zien in de Indiana Jones-films van Steven Spielberg (”The raiders of the lost ark” en “The last crusade”), erg geïnteresseerd waren in dergelijke zaken. Dit kwam door het werk van Otto Rahn i.v.m. de Graal. Himmler kwam hiervan zo onder de indruk dat hij Rahn in dienst nam. Toen deze op die manier in contact kwam met concentratiekampen zoals Buchenwald of Auschwitz (al was dat nog vóór de invoering van de gaskamers), was hij dermate geschokt van het misbruik dat van zijn ideeën werd gemaakt, dat hij ontslag wilde nemen. Dat mocht echter niet en daarom pleegde Rahn in 1939 zelfmoord.
De SS was zelf georganiseerd als een Teutoonse Ridderorde, die rechtstreeks terugging op de Tempeliers. Ook bij de nu nog acht bestaande Tempeliersorden in België zijn er fascistische strekkingen (overigens ook andere die zich bezighouden met erotiek en magie). De benaming Derde Rijk verwijst trouwens naar de Tempeliersterminologie, waarbij het Eerste Duizendjarig Rijk dat van God de Vader zou zijn en het Tweede dat van God de Zoon. Het Derde (dat van de Heilige Geest) zou dus eigenlijk in het jaar 2000 moeten gevestigd zijn. Oef, daar zijn we ook weer aan ontsnapt! Of kan de overwinning van het kapitalisme op het communisme (de val van de muur in 1989) daar niet voor staan? Wat is het fascisme immers anders dan extreem kapitalisme?
Tijdens de bezetting openden de nazi’s alleszins opnieuw het onderzoek. Het was trouwens een SS’er die voor het eerst de link met het boek van Arsène Lupin opmerkte, maar toen hij (te?) dicht bij de oplossing van het raadsel kwam, werd hij naar het Oostfront gestuurd.
Goedertier zelf kwam wel op voor de Katholieke Volkspartij (hij stierf trouwens aan een hartaanval tijdens een verkiezingsrede; het was daar op zijn sterfbed dat hij zichzelf aangaf als dader van de diefstal, waarna kort daarop zijn twee handlangers stierven resp. aan een hersen- en maagbloeding), maar zijn vriend De Vos was extreem-rechts. Een afstammeling hiervan volgde een eigen spoor dat naar de familie De Vis leidde. Louis Paul Boon had eveneens belangstelling voor de geschiedenis van deze familie, die hij wou verwerken in “De kasteelheertjes”, maar ook hier maakte de dood een voortijdig einde aan deze plannen.

Ronny DE SCHEPPER

(*) Bij deze interpretatie volg ik alweer het boek, want op 7 februari 2008 werd in de Gentse Sint-Michielskerk een mis opgedragen ter ere van de zalig verklaarde Karel, de voormalige keizer van Oostenrijk, en de vader van Otto en Rudolph en dus ook de grootvader van prins Lorenz. Die mis werd georganiseerd door een comité ter ere van de zalige Karel, dat wordt geleid door de Gentenaar Peter Broos, ridder in de Constantijnse orde van Sint-Joris. De grootmeester van die orde is het hoofd van het huis van de Bourbons van de beide Siciliën. En die orde is vergelijkbaar met de orde van Malta of van het heilig Graf. (Bron: De Gentenaar 12/1/2008)
(**) In 1896 werden de Rechtvaardige Rechters voor 3.000 gulden aan een antiquair verkocht, die ze voor 400.000 gulden doorverkocht aan een Berlijns museum. Hier scheidde men de voor- en de achterkant van het paneel. In 1918 kwam het als vergoeding voor oorlogsschade weer naar Gent.
(***) Wegens het grote succes van “The Da Vinci Code” smeerden twee van de drie auteurs van “The Holy Grail” zijn uitgeverij een proces aan de broek. Ze verloren het. Ze hadden beter lering getrokken uit het feit dat een andere thrillerauteur, de Noorse Kim Smage, deze gegevens reeds eerder ongestraft had gebruikt in “Kainan” (1986). Vaak wordt ook aangehaald dat een boek dat haast gelijktijdig met “The Da Vinci Code” verscheen, namelijk “Labyrinth” van Kate Mosse, ook dezelfde thematiek gebruikt, maar dat is niet helemaal waar. De versie van Baigent en c° wordt wel heel even vermeld, maar eigenlijk gaat dit boek terug op de oudste interpretatie van de Graal, die uit tijden lang voor Christus dateert, namelijk dat het een beker is die het levenselixir zou bevatten. De samenvoeging van deze interpretatie met de christelijke vinden we ook in “The Last Crusade” van Steven Spielberg.
(****) Zie ook Umberto Eco, Baudelino, p.125.

Referentie
Gert De Vos, Indiana Jones tussen mythe en werkelijkheid, Het Nieuwsblad 25/5/2008.